«Οιαραπάδεςδενπαντρεύονται. λευκούς!»είπεοῬούφους.ΑκούμπησατοχέριμουστομπράτσοτουΚέβινσταματώνταςτοντηντελευταίαστιγμή-τρινπει.αυτόπουετοιμαζότανναπει.Hἐκφρασηστοπρὀσωπότουέδειχνεότιδενθαμιλούσε
Ο γάμος ανάμεσα στην Ντέινα και τον Κέβιν ήταν απαγορευτικός για εκείνη την εποχή ανάμεσα σε έναν λευκό και μια μαύρη γυναίκα, η μόνη σχέση που θα μπορούσαν να έχουν είναι αυτή του ιδιοκτήτη και της σκλάβας
σείς;»Κοίταξεεμένα,ύστε,σείς;,ρατονΚέβιν χωρίςνακρύβειτοψΞγονοςςιτ ́ιδενμαςέβρισκεκαθόλουαξιόπιστους.«Γιατίείσαιντυ-μένη σανάντρας;»μερώτησε.
Φαίνεται το χάσμα της εποχής, η Ντέινα δεν μπορεί να δώσει σαφής εξηγήσεις στον Νάιτζελ για την γλώσσα που μιλάει και τα ρούχα της, γεγονός που δείχνει ότι η Ντέινα θα πρέπει να προσαρμοστεί στην εποχή που βρίσκεται για να επιβιώσει
ιασατοχέριτου καιτο ́σφιξα,νιώθοντα: ύ ̓ : o’ ις ανακούφισημετηνωσ?ηση οικειότητας. Παρ όλααυτά,θαήδελαναμην άχεμέερξειμαζίμου. Σ’ αυτότο μέρος, ο Κέβιν ἦταν ἰσως καλύτερη προστασίαγια ΜνιΞ από έναπιστοποιητικό ελευθερίας, αλλά δεν ήθελαναεἶναι ΐ8ω. Δεν ἠθελανατον αγγίξειαυτότο μέροςπαράμόνομέσααπό Ενα.Όμως ήταν πια πολύ αργά.
Η Ντέινα νιώθει ένα αίσθημα ασφάλειας στο ταξίδι της στο χρόνο με την παρουσία του Κέβιν δίπλα της. Παρουσιάζεται ο λευκός άνδρας ως προστάτης της μαύρης γυναίκας μέσα απο την έμφυλη διάσταση.
ο όραμα της απαλλαγής απὀ τον οθωμανικό ζυγό και τηςοικοδόμησης ενός έθνους ελεύθερων πολιτών αντικαθιστά έτσι γιατονελληνικό εθνικισμό η πρόταξη της «φυλετικής συνέχειας» και ησυντηρητική επιδίωξη της ανάσχεσης των «βαρβαροφώνων Βαλκα-νιάδων μουσών» που απειλούν με «κατακλυσμόν» την ελληνόγλωσση
Η Ελλάδα, παρουσιάζεται ως το άνδρο του πολιτισμού υιοθετώντας την ανώτερη θέση στην ευρύτερη περιοχή των βαλκανίων
Η φευδοϊστορική ερμηνεία τῆς σλαβοφώνησης των απογόνων τουΜεγαλέξανδρου θα κληθεί να συνοψίσει χι εμπεδώσει τις παραπάνωρητές ἡ υπόρρητες ιεραρχήσεις.
Αναπτύχθηκαν διάφορες ερμηνείες ψευδοεπιστήμης με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια προπαγάνδα με μονοδιάστατες ερμηνείες προς όφελος της Ελλάδας
Ο Τσορμπατζόγλου αναζητάέτσι το 1904 τα «κρανιοσκοπικά και φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά»διαχωρισμού του Ελληνομακεδόνα απὀ τον Βούλγαρο, επιστρατεύον-τας ως τεκμήριο ελληνικότητας τα φωτογραφικά πορτρέτα σλαβόφω-νων μαθητών απὀ τα Γιαννιτσά και γυναικών απὀ τα Ῥοδενά και τηΝάουσα, τα οποία διαβιβάζει στο υπουργείο Εξωτερικών.
Επικαλούνται και την επιστήμη της κρανιομετρίας για συγκρίσεις Ελληνομακεδόνων και Βούλγαρων.
το πεδίο της λαογραφίας, οναζνη τούς στον παραδοσιακό πολιτι-σμό των σλαβόφωνων κοινοτήτων οι συνήθειες Εεχείνες που. αναγόμε-νες σε επιβιώσεις αρχαίων εθίμων,
Ακόμα ένα σημείο που φαίνεται να υπάρχει σχέση της Ελλάδας με τις σλαβόφωνες κοινότητες μετά από κάποιες μελέτες στην επιστήμη της λαογραφίας αναζητούν αρχαία ελληνικά έθιμα στις τοπικές παραδόσεις τους.
0 πρώτος περιορίστηκε στην καταγραφή 627 λέξεωνελληνικής προέλευσης, συγκεντρωμένων από υφιστάμενούς του ελλη-νοδιδασκάλους σε αστικά και ημιαστικά κέντρα του σαντζακίου Θεσ-σαλονίκης (Βοδενά. Γευγελή. Δοϊράνη, Γουμέντζα., Ασβεστοχώρι)'' οδεύτερος, στο πόνημα που συνέταξε «καθ ̓ υπόδειξιν και έγκρισιν των/ / ’ 1ὰ ’ 3 ’ /αρμοδίων του εθνικού αγώνος»! προσπαθεί ν ̓ αποδείξει ότι «η
Επικέντρωση στην επιστήμη της γλωσσολογίας για προελεύσεις ελληνικών λέξεων στην μακεδονική γλώσσα.
Κομβική θέση σ ̓ αυτή την ιδεολογική αναδιάταξη αποκτά Ἡ εττε- |ξεργασία μιας δέσμης επιστημονικοφανών θεωρημάτων, τεκμηριωτ:-κών της υποτιθέμενης φυλετικής συνέχειας μεταξύ αρχαίων και σ2α-βόφωνων Μακεδόνων.
Ανίχνευση ιστορικών συνδέσεων αρχαίων Ελλήνων και σλαβόφωνων Μακεδόνων.
της συνείδησηςότι αποτελούν ιδιόμορφο τμήμα της «Ελληνικής ολομελείας», το οποίο ̓ ̓από ένα ιστορικό ατύχημα αντικατέστησε στο πέρασμα των αιώνων ττ;μητρική του γλώσσα με το ἁβαρβκρόφώναν σλαβικό αδίωμα»..
Από τη στιγμή που συνδέεται με την Ελλάδα, αναφέρεται σε ένα ατύχημα της γλώσσας το "βαρβαρόφωνο", πράγμα που αποδεικνύει ένα αίσθημα ανωτερότητας για την Ελλάδα αφού αποκλείει το ενδεχόμενο της με οποιοδήποτε ιδίωμα που συνδέεται με τον βαρβαρισμό που κατά προέκταση ήταν συνυφασμένο με τις "πρωτόγονες" κοινωνίες.
Θα αναλύσω την ιστορία των φυτειών ζάχαρης στην Κύπρο ως το ση-μείο της ιστορικής σύνδεσης ανάμεσα στη βαλκανική και την αφρικανικήδουλεία, ως μια μοναδική «τεχνολογική» μήτρα για τις αναδυόμενες διατλα-ντικές αποικιακές φυτείες
Κοινά σημεία αφρικανικής δουλείας και Κύπρου που οδηγεί στην αποδόμηση της λευκής υπεροχής στη δύση.
Για να αποκτήσουν αυτά τα έθνη ένα πλήρως αποαποικιακό στάτους,υποκύπτουν σε μια καθολική οικονομική εξάρτηση και σε έναν άγριο εθνι-κισμό. Για να διατηρήσουν την κατ’ όνομα ανεξαρτησία τους, υφίστανταιτακτικά τη φυλετικοποιημένη ταπείνωση.
Για να αποκτήσουν κάποια έθνη την ανεξαρτησία τους και να ξεφύγουν από τον κλοιό των υποανάπτυκτών κρατών, υπόκεινται σε μια μορφή οικονομικής εξάρτησης από κάποια πιο ισχυρά κράτη.
Με άλλα λόγια, δεν ισχύει μόνο ότι τα Βαλ-κάνια αντιπροσωπεύουν μια άχρονη γεωγραφία για την Ευρώπη, αλλάεπίσης ότι, από τη σκοπιά των ίδιων των Βαλκανίων, αντιπροσωπεύουνετερογενείς πληθυσμούς· αυτές οι άχρονες κατηγορίες εσωτερικεύονταισαν να αντιπροσωπεύουν την εθνοτική ουσία των βαλκανικών πληθυ-σμών, οι οποίοι, μέσω διαδικασιών αυτοομογενοποίησης, κηρύττουν τονπόλεμο ενάντια στην ίδια τους την ετερογένεια, αναπαράγοντας έτσι τηνπαρουσία τους ως «βαλκανοποίηση».
Ακόμα και τα ίδια τα Βαλκάνια, εσωτερικεύουν δυτικές ιεραρχίες, βάζοντας στο επίκεντρο τις ανατολικές χώρες ως λιγότερο ευρωπαϊκές αμφισβητώντας την γεωγραφική τους θέση.
η έννοια της“Ανατολής” ως “άλλης” έχει παραμείνει λίγο πολύ απαράλλαχτη»
Η Ευρώπη φαίνεται να υποστηρίζει ακόμα τις προκαταλήψεις γύρω από τα Βαλκάνια ως "άλλου" και "υποανάπτυκτης Ανατολής", αλλά και τα δίπολα Δύσης-Ανατολής.
Στην Κύπρο, πιο συγκεκρι-μένα, το πρώτο εποικιστικό κράτος δημιούργησε φυτείες ζάχαρης με τρό-πο που είχε κάποια δομική εγγύτητα με τις μορφές δουλοκτησίας οι οποίεςεφαρμόστηκαν αργότερα στην Καραϊβική, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότιτην ίδια στιγμή ο έλεγχος αυτών των επιχειρήσεων ήταν συστηματοποιη-μένος, απομακρυσμένος και μεγάλης κλίμακας.
Οι απαρχές του φυλετικού καπιταλισμού και της φυλετικές καταπίεσης ξεκινούν από τα Βαλκάνια, δίνοντας έμφαση στην Κύπρο που με τις φυτείες ζάχαρης δημιούργησαν το πεδίο για να εφαρμοστεί το καθεστώς της δουλείας τα μετέπειτα χρόνια και στην Καραϊβική.
Η εστίασή του μετατοπίστηκε στους τρόπους με τουςοποίους τα Βαλκάνια έχουν χρησιμοποιηθεί ως ουδέτερη ζώνη για τη δια-φύλαξη του ευρωπαϊκού λευκού προνομίου και της κυριαρχίας μέσα σεαυτό τον «διάδρομο φυλών» ο οποίος ακολουθεί τη βαλκανική διαδρομήκαι κατευθύνεται προς τα βόρεια.
Τα Βαλκάνια ως χώρος διαφύλαξης λευκού προνομίου και δίαυλος μεταναστευτικών εισροών.
Με μεγάλο ενθουσιασμό ενημερωθήκαμε ότιη Ελλάς, επιτέλους, αναγκάστηκε να πάρει τα όπλα για να κερδίσειτην ελευθερία της και τη θέση που είχε κάποτε ανάμεσα στα έθνη τουκόσμου. Μια τόσο όμορφη και δίκαιη υπόθεση και, κυριότερα, οιπρώτες επιτυχίες που τη συνόδευσαν δεν θα μπορούσαν να αφή-σουν ασυγκίνητους τους Αϊτινούς, διότι κι εμείς, όπως οι Έλληνες,ζούσαμε για χρόνια υπό τον ζυγό μιας ατιμωτικής σκλαβιάς, μέχρινα σπάσουμε, με τις ίδιες τις αλυσίδες μας, το κεφάλι της τυραννίας
Η Αιτή αναγνωρίζει την ελληνική επανάσταση.
Η συμπεριφορά αυτή ήταν επίκτητη. Τα νεαρά κορίτσια διδάσκονταναυτή την πρακτική. Δεν ξυπνάς μια μέρα με την ικανότητα να μεταφέρειςστο κεφάλι σου για χιλιόμετρα ένα διαολεμένο καλάθι γεμάτο είκοσι πέντεκιλά εμπορεύματα. Δεν γίνεται. Κανείς δεν μπορεί να το κάνει. Αυτή είναιμια πολύ μικρή λεπτομέρεια, κάτι που πολλοί άνθρωποι ίσως έβρισκανασήμαντο. Όμως, μας λέει πολλά για τη σωματικότητα, την εκπαίδευση,για την επιτελεστική πλευρά της πολιτικής οικονομίας, την οποία τότε(πριν από τριάντα χρόνια) δεν θεωρούσαμε τόσο σημαντική για την κατα-νόηση των οικονομικών διαδικασιών. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Παράδειγμα πώς οι μέθοδος ρασανπλάζ συνδυάζει βιώματα, καθημερινές πρακτικές, αφηγήσεις.
Ωστόσο, αν το βλέμμα σου προέρχεται από έναν πολύ μυωπικό λευ-κό κόσμο και από τις κυρίαρχες ρατσιστικές ιδεολογίες του, τότε, φυσικά,αυτό που βλέπεις είναι ότι οι μαύροι λαοί δεν μπορούν επ’ ουδενί να ξέ-ρουν τι είναι ελευθερία, πράγμα που σημαίνει ότι η συμπεριφορά τους πη-γάζει από τη μίμηση. Εφόσον οι ίδιοι δεν έχουν αυτή την ικανότητα, οι ιδέ-ες αυτές θα πρέπει να προέρχονται από κάπου ή από αλλού
Υποβάθμιση της μαύρης σκέψης από την δύση, αίσθημα ανωτερότητας από τους δεύτερους και αμφισβήτηση κατανόησης της ελευθερίας.
Καταρχάς, το ρασανμπλάζ αντλεί έμπνευση από καλλιτεχνικές και δι-ανοητικές παραδόσεις από την ευρύτερη μαύρη διασπορά, με έμφασηφυσικά στην Καραϊβική, για να δημιουργήσει ένα είδος λόγου που αρνείταιτον επιβαλλόμενο από τη Δύση διαχωρισμό ανάμεσα στις ανθρωπιστικέςεπιστήμες και τις επιστήμες της τέχνης, ανάμεσα στην τέχνη και την ακα-δημαϊκή γραφή. Το ρασανμπλάζ διαμορφώνει μια αισθητική που πηγαίνειπέρα από τα σιωπηρά κριτήρια της λευκής ιστορίας της τέχνης, και δενστοχεύει μόνο στο να περιγράψει τον κόσμο, αλλά και στο να τον αλλάξει.Δεν πρόκειται απλώς για ένα ασεμπλάζ κειμένων, εικόνων, ήχων και εν-σώματης επιτέλεσης· είναι επίσης κάλεσμα για δημόσια συνάθροιση καιστοχασμό
Το ρασανπλάζ, ως μια πολυεπίπεδη πρακτική που έχει επίκεντρο την τέχνη ξεφεύγοντας από τα στερεότυπα μια κλασσικής εθνογραφίας, θέλοντας να αντεπιτεθεί στον δυτικό λόγο που αποσιωπά την μαύρη ιστορία.
Παράλληλα, η παρουσία του Macron στους ελληνικούς τηλεοπτικούςδέκτες, μια τόσο ιδιαίτερη μέρα, υπογράμμισε την ως διά μαγείας εξαφάνι-ση από τη δημόσια μνήμη των πεπραγμένων της γαλλικής αυτοκρατορίαςτης δουλείας, της βίας, της υφαρπαγής και της κυριαρχίας στο όνομα τουεκπολιτισμού και της προόδου, όπως φυσικά και του ρόλου της σύγχρο-νης γαλλικής νεοαποικιοκρατίας στις πρώην γαλλικές αποικίες. Το εντυ-πωσιακό είναι ότι ο άλλος επίσημος καλεσμένος στους εορτασμούς τωνδιακοσίων ετών από την Ελληνική Επανάσταση ήταν ο Βρετανός πρίγκι-πας (ακόμα) Κάρολος,
Ανάδειξη λευκού φιλελληνισμού με τις αναφορές του Macron και του Βρετανού πρίγκιπα αναδεικνύοντας την αρωγή της Γαλλίας και της Βρετανίας προς την Ελλάδα αλλά, αποσιώπηση μαύρου φιλελληνισμού και της αλληλεγγύης από την Αιτή στην Ελλάδα.
o γυναίκες δουλεύειχωράφια. Εμείς ὀχι τόσο χωράφια. Καπετάν Τζιμ έχει πέντεκαράβια από Μομπίλ σε Μοντγκόμερι. Θε μου! Κούτζο πολύσκληρή δουλειά! Κάθε φορά, καταλαβαίνεις, κουβαλάει ξύλαΜ ́καράβι.
Διαχωρισμός δουλειάς με έμφυλη διάσταση, γυναίκες στο χωράφι και άντρες κυρίως να κουβαλούν ασήκωτα φορτία στα πλοία
Τι ἆλλο.κάνει. Καῑ τραγούδι:»“Ex, γιε αἲ γιε, λα ναχ σεῖ γου,pai pai αἲ γει, ναχ ναχ σάχο ρου”.
Το τραγούδι ως μια μορφή αντιμετώπισης της κακουχίας που έχουν υποστεί οι σκλάβοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους και μια πρακτική ενθύμησης της ιδιαίτερης πατρίδας τους, μιας και το τραγούδι άνηκε στις τελετές μύησης που μάθαιναν από μικροί.
Έτσι,καταλαβαΐνεις,παίρνειεκατόκαὶτριάντα.Άντρες εξήνταπέντεκαιμίαγυναίκαγιακάθε άντρα
Ο ρόλος την γυναίκας να ικανοποιεί τις ανδρικές επιθυμίες
Αμέρικα, κύριος Τζιμ. Μέιερ προσπαθεί πει ὀνομά μου, αλλάπολύ μεγάλο, καταλαβαίνεις, καὶ λέω “Εγώ ανήκω εσένα;”.Λέει “Ναι”. Μετά λέω “Eov λέει εμένα Κούτζο. Εἶναι οκέι”
Αναγκασμένος να αλλάξει το όνομά του για να γίνεται αντιληπτό από το αφεντικό του, χάνει ένα κομμάτι από την ταυτότητά του και απομακρύνεται από τις ρίζες του.
«Οἱ σκλάβοι πωλούνται κατόπιν στουςδουλεμπόρους καὶ τα ματωμένα χρήματα ξοδεύονται στον εορ-τασμό που ακολουθεί, τη Χουανουίχα, όπως ονομάζεται 1) με-γάλη ετήσια εορτή στη διάλεκτο της Δαχομέης».!"
Οξύμωρο σχήμα από την μια, η μεταφορά των σκλάβων ως έπαθλα μετά από τις μάχες καταλήγοντας στους δουλέμπορους, μια αρκετά βίαιη αναπαράσταση, και από την άλλη η ετήσια γιορτή που συνοδεύεται από χορούς και μουσική
Ο Φόστερ κοίταξε γύρω του καὶ επέλεξεέναν νεαρό ονόματι Γκούμπα- «pe την επιλογή aut ο Φόστερεἶχε την πρόθεση να κολακεύσει τον πρίγκιπα, με τον οποίο οΓκούμπα ήταν σχεδόν συγγενής».
Εργαλειοποίηση της ανθρώπινης ζωής μέσω της αντιμετώπισής του ατόμου ως δώρο καλής θελήσεως προς τον Φόστερ.
νανοορήσιτανστο Κθςονθη)...τοοποίοΦροθ]τῃκαιείχεεπίσηςσύφιλη».
Κατά τη διάρκεια της δίκης γίνεται αναφορά μόνο στην ασθένεια που είχε η νεαρή γυναίκα και δεν δίνεται καμία άλλη πληροφορία από τη δίκη για την υπόθεση δείχνοντας την αδιαφορία τους προς την αδικοχαμένη ζωή.
Ως συγγραφέας έχω δεσμευτεί στο να λέω ιστο-ρίες, επιδίωξα να αναπαραστήσωτις ζωές αυτών πουδεν έχουν όνομα και αυτών που έχουν ξεχαστεί,
Εκπροσώπηση των χαμένων ιστοριών μέσα από την αφήγηση, δίνοντας χώρο στις καταπιεσμένες φωνές, χωρίς να τις αναπαράγει ως θύματα.
Κανείςδενμπορείναρωτήσει,«ποιαείναιηΑφροδίπη;»μι
Ο τίτλος αλλά και η αναφορά της Αφροδίτης μέσα στο κείμενο, εμπεριέχει μια δόση ειρωνείας καθώς από τη μια η θεά Αφροδίτη απεικονίζει την θεά της ομορφιάς και της αγάπης, σε αντιπαράθεση με την σκληρή πραγματικότητα των καταπιεσμένων γυναικών που αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Μαύρη Αφροδίτη: κανείς δεν θυμήθηκετο ονομά της ή δεν κατέγραψε αυτά που είπε, ή δενπαρατήρησε πως αυτή αρνήθηκε να πεί το οτιδήποτε.Η ιστορία της είναι άτοπη, διηγημένη από ανευόδωτομάρτυρα. Θα χρειαστούν αιώνες μέχρι να «δοκιμάσειτη γλώσσα της».Σ
Ιστορίες γυναικών, χαμένες, αφανείς και διαστρεβλωμένες επειδή έχουν καταγραφεί μόνο μέσα από τον λόγο των καταπιεστών τους.
ο μπαρρακούν2, το κοίλο ενόςδουλεμπορικού πλοίου, το σανατόριο”, το μπουρδέλο,το κλουβί, το εργαστήριο του χειρουργού, η φυτείαζαχαροκάλαμου, π κουζίνα, το υπνοδωμάτιο του αφέ-ντη-- αποδεικνύεται πως είναι το ίδιο ακριβώς μέρος και
Όλοι αυτοί οι χώροι συμπυκνώνουν τους πολλαπλούς ρόλους που έχει μια γυναίκα ως σκλάβα, νοικοκυρά, ως σώμα υποταγμένο στην ανδρική ηδονή και ακόμα στην επιστήμη.