Then there’s Draghi himself. While Garicano and others have expressed more frankly that European countries must also loosen labor market restrictions and scale back welfare programs (the very thing that closing the gap is supposed to preserve), Draghi’s tone in the report is more muted. Yet in the 1990s, when he was intimately involved in sweeping neoliberal reforms as the director general of the Italian Treasury, he personally oversaw mass privatization efforts and enforced the budgetary constraints that led to severe cuts in social spending. That Italy became the prime example of dysfunctional stagnation in the advanced world, including posting the worst average per capita growth rate in the world during the 2000s, is in no small part due to the vincolo esterno generation of policy economists that included Draghi

Met de new competition tool (NCT), ook omschreven in het beroemde Draghi report (pagina 302), is het mogelijk bedrijven bindende aanwijzingen te geven als er effectief geen concurrentie mogelijk is. Als voorbeeld, als het praktisch onmogelijk is om te concurreren met Google of Microsoft voor email en agendabeheer kan je hiermee een bindende aanwijzing geven dat deze bedrijven het mogelijk moeten maken om als nieuwe speler mee te doen in hun ecosysteem. Zo’n verplichting is er nu soms ook al, maar alleen onder hele specifieke omstandigheden. Met de NCT kan het ook onder de algemene voorwaarde dat er van een niet-concurrerende markt sprake is.