rsync books back and forth and mess on until your heart is content, as you should be able to with a device you own.Note: your books will end up in /mnt/storage - unimaginative, but very simple.

To enable ssh:Rename this file to ssh-enabledReboot the deviceConnect via: ssh root@<device_ip>

Peter Naur reminded us some decades ago that a program is more than its source code. Rather a program is a theory that lives in the minds of the developer(s) capturing what the program does, how developer intentions are implemented, and how the program can be changed over time. Usually this theory is not just in the minds of one developer but fragments of this theory are distributed across the minds of many, if not thousands, of other developers.

Cognitive debt is likely a much bigger threat than technical debt, as AI and agents are adopted.

Technical debt lives in the code; cognitive debt lives in developers' minds

Cognitive debt

the humans involved may have simply lost the plot and may not understand what the program is supposed to do, how their intentions were implemented, or how to possibly change it.

communicates the notion that the debt compounded from going fast lives in the brains of the developers and affects their lived experiences and abilities to “go fast” or to make change

Cognitive debt, a term gaining traction

Technical debt nicely captures that “human understanding” also matters, but the words “technical debt” conjure up the notion that the accrued debt is a property of the code and effort needs to be spent on removing that debt from code.

The term technical debt is often used to refer to the accumulation of design or implementation choices that later make the software harder and more costly to understand, modify, or extend over time

I've experienced this myself on some of my more ambitious vibe-code-adjacent projects. I've been experimenting with prompting entire new features into existence without reviewing their implementations and, while it works surprisingly well, I've found myself getting lost in my own projects. I no longer have a firm mental model of what they can do and how they work, which means each additional feature becomes harder to reason about, eventually leading me to lose the ability to make confident decisions about where to go next.

This study explores the neural and behavioral consequences of LLM-assisted essay writing.

we might move again. The point is that we can. We can because we own our prompts, our skills, our databases, our memory architecture, they all live in our bar. None of it lives inside OpenAI or Anthropic. When we moved, we rewired the model layer and everything else stayed put. That’s the whole trick, really. If you control the pieces that make your agents smart, switching the engine underneath is just plumbing.

What if I actually did have dirt on me that an AI could leverage? What could it make me do? How many people have open social media accounts, reused usernames, and no idea that AI could connect those dots to find out things no one knows?

The UN Open Source Principles Open by default: Making open source the standard approach for projects. Contribute back: Encouraging active participation in the open source ecosystem. Secure by design: Making security a priority in all software projects. Foster inclusive participation and community building: Enabling and facilitating diverse and inclusive contributions. Design for reusability: Designing projects to be interoperable across various platforms and ecosystems. Provide documentation: Providing thorough documentation for end-users, integrators and developers. RISE (recognize, incentivize, support, and empower): Empowering individuals and communities to actively participate. Sustain and scale: Supporting the development of solutions that meet the evolving needs of the UN system and beyond.

We're in the habit of exporting public money out of Europe, and importing dependencies.

So, for now, Schleswig is still running Windows, but has replaced Microsoft Office with LibreOffice on "nearly 100 percent" of machines. It's using Thunderbird for email, calendars, and contacts, talking to Open-Xchange on the back end, alongside the Matrix-based Element for chat and Nextcloud for collaboration.

Brine also contains metals and chemicals (foreign to the marine environment) that have adverse effects on marine ecosystem

Because energy for desalination increases with seawater salinity, buildup of salt in brine endangers potable water supply there.

The Persian Gulf (also known as Arabian Gulf) is surrounded by desalination plants with about 50% of worldwide capacity to desalinate seawater. Most of these plants dispose of hypersaline effluent (brine) via surface and nearshore outfall into the Gulf

more viable fixes such as modernizing irrigation or repairing urban water networks that lose nearly 30% of supply to leaks.

Groundwater extraction exceeds natural recharge by two- to threefold in many plains, causing land subsidence of 25–35 centimeters per year and collapsing centuries-old qanats.

Agriculture consumes roughly 90% of Iran’s water while contributing only about 12% of GDP, a ratio driven by inefficient flood irrigation and water-intensive crops like rice cultivated in arid basins.

The pipeline itself crosses some of Iran’s driest terrain, where heat and exposure could evaporate 20–30% of the transported water, while brine residues risk contaminating fragile soils.

Desalination produces hypersaline brine, which, if discharged improperly, could raise salinity in parts of the Gulf of Oman by up to 1.5 times and increase water temperatures by 2°C, threatening marine ecosystems and already stressed fisheries.

PKM isn’t necessarily about disorientation, but it is a tool for exploration. You can then get to a point of reorientation, which may not be complete, and then be able to take action or make it actionable.

I left Facebook 10 years ago and left Twitter 2 years ago. The only platform I’m on now is LinkedIn. And even there, some days I think that maybe I should get off it, too. I mean, the algorithm has changed so much. Here’s an example: a post I put on LinkedIn about 3 years ago got 29k views. Now, I’m lucky to get 1k views. That’s what the algorithm is. I have around 7k followers on LinkedIn, and I’m only getting 1k views? You know that the algorithm is just squeezing it down, and I’m not a paying member of LinkedIn, so…

You know, the e-books basically were a way for somebody who wanted to read my content in a book format, with a flow to it and things like that.

You mentioned that many of your blog posts begin as small moments of curiosity and questioning about the world around you and your clients’ experiences.

No one wants to change.

I think I’ve touched some people individually. I’ve had some successful projects where we actually got something where we could see the benefits of what we were doing.

being comfortable with not knowing is part of blogging. Sometimes I’m putting stuff out there, and I don’t know if it’s any good, I don’t know if it makes any sense, but I gotta get it out there, and let’s see what happens. There’s a lot of stuff that doesn’t go any further than a blog post. It is what it is. It’s my process of trying to make sense of things.

being comfortable with being disoriented

Dave Snowden? It’s a sense-making framework as well, but there’s a part where Dave talks about aporia: a state of puzzlement or disorientation, until you finally get to the point where you actually understand what you don’t know. First, you don’t even know what you don’t know, because everything is confusing. And then, through exploration, you get to a certain point where you think, “Okay, I don’t understand this, now I’ve got to learn about that.” So, I actually know what I don’t know, and now I can go into it and take some action. That’s where the actionable part comes. And part of that, too, is being comfortable with being disoriented.

Well, PKM is not actually my idea. There are other people who are writing about personal knowledge management. I changed it to mastery because I wanted to move away from the knowledge management world, which was too much about big systems and big databases. I wanted to focus on what I, as an individual, do, and what we as a community or a network do. For example, how do we enable that kind of collaboration and cooperation? So, personal knowledge mastery just became the term because it is about mastery, and you never master it completely, right? It’s like any discipline, a lifelong thing. You continuously try to get better.

Right now, I have a book in progress with Clark Quinn. Clark and I have known each other for 20 years, and it’s based on PKM, but it’s more of a how-to manual, right down to the actual process of personal knowledge mastery. The working title is Seek and Share, but we’ll see where it goes. So, we’ve been working on that for several months now.

The e-books that I published, for example, are years’ worth of blog posts, where I take the best ones, synthesize them, and put them together into a better product. The first book that I published was after 10 years of blogging. I took all these 10 years’ worth of content and launched the Perpetual Beta series. Then, I’ve added several to that. The last e-book was launched in 2024, and that was more of a questioning of what the heck is going on, because that was where AI was starting to rear its ugly head and everything.

“Do I keep writing through my retirement or not?” I haven’t done any major consulting lately. I’m running my workshops, doing some writing, hosting my community, and taking vacations. So, who knows?

other thing is that, given the state of the world right now, every once in a while, I question if what I’m writing about is really important. Who knows?

Quite often, I’ll share a draft in my private community before I post it publicly. I think the only real change to my writing style and my focus is that I was doing less of it.

Well, I’m writing more in private communities. For example, I host a private community with about 40 global members. It’s focused on knowledge management, collaboration, sense-making, that kind of stuff. Because it’s private, we share a lot more there. We do a monthly Zoom call, and then we have a Slack space where we chat. I also belong to two other private groups like that.

how do you ensure your blog remains an authentic space for human sensemaking and professional development? Also, has your perception of writing changed somehow because of that?

There aren’t many people who’ve been blogging for 20+ years as I have. I don’t know if that helps a bit or not.

this year, I decided that I would get back in the game. My objective is to write one blog post per week. I’ll be happy if I can do that. But I’m also conscious that anything that I put up is going to be scraped, which makes me sort of think that I’m feeding the beast, but there are a number of people who have asked me to keep writing.

I also started seeing things like my website getting scraped by Google and LLMs, which made me drop my writing a lot.

My blogging activity peaked about 5 years ago. Around that time, I started seeing this effect of enshittification of online platforms. Before Musk bought Twitter, it was the number one source of visitors to my blog. I had 20k followers on Twitter at the time, and I noticed that these platforms were starting to use the algorithm, filtering things down.

It became my business card: “Do you want to know something about me? Go to my blog, read some articles, see what you think, and then maybe you want to hire me after that.”

In those early days, the only way to communicate with people was in the blogosphere. I guess that’s where I sort of sharpened my ability to write.

But there wasn’t a whole bunch of work in the local area where I lived. I was looking at cheap ways for professional development and cheap ways for marketing to get things started. Then a friend suggested, “Why don’t you do a blog?” My current blog started in 2004. It was a way for me to reach out and to talk to people, and in those days of blogging, there were a lot of people who were helping others out, because there were so few of us, particularly in the educational technology area, where I was doing a lot of writing initially, and later in knowledge management.

Harold explained why he has chosen to focus on human intelligence rather than artificial intelligence, prioritizing depth, reflection, and community over scale and algorithms. This shift has led him increasingly toward smaller but trusted networks where knowledge can be shared more meaningfully.

disorientation (an essential stage of learning)

we explored how writing has shaped Harold’s thinking and how blogging functions as a core sensemaking practice. H

work is learning, and learning is the work.

Digitale Tweelingen en Europa

AI voor woningbouw

10.00 uur Plenaire opening en keynote    11.00 uur Eerste sessieronde    AI voor woningbouw Starten met indicatoren Werksessie Appstore Digitale Tweeling in de planketen 12.00 uur Netwerklunch  & matchmaking   13.00 uur Tweede sessieronde    Digitale Tweelingen: een vliegende start Benutten van toegepast onderzoek: XCARCITY Digitale Tweelingen en Europa Digitale Tweelingen in de planketen 14.00 uur Pauze   14.30 uur Derde sessieronde    Xperience: hoe start je het DT-proces? Missiegedreven innoveren Project Digitale Tweeling Nederland 15.45 uur Plenaire afsluiting met resultaten testbed en speciale gastspreker 17.00 uur Netwerk-borrel

De samenstelling van de PT is een vertegenwoordiging van verschillende rollen – ingevuld op niveau van (senior) strategisch adviseur, portfoliomanager of specialist: a. twee vertegenwoordigers van beleidsdepartementen; b. drie vertegenwoordigers van uitvoeringsorganisaties: één voor het burgerdomein, één voor het bedrijvendomein en één voor uitvoeringsorganisaties breed; c. twee vertegenwoordigers van medeoverheden; d. één vertegenwoordiger van de private partijen met een publieke taak; e. één vertegenwoordiger namens de opdrachtnemers; f. één vertegenwoordiger van BZK vanuit regie verantwoordelijkheid; g. deelnemer(s) op (vaste) uitnodiging. 4 Op voorstel van de voorzitter van de PT en in afstemming met de overige deelnemers kan op bovenstaande gevarieerd worden om invulling te geven aan eventuele specifieke wensen en behoeften op een GDI-domein. 5 Voor alle GDI-partners is het op verzoek mogelijk om agendalid te zijn en mee te lezen op agenda en stukken. 6

De PT heeft een onafhankelijk voorzitter. 2 De voorzitter wordt benoemd door de dgDOO.

PT heeft tot taak: a. de PGDI te adviseren over richten en prioriteren van functionaliteit op het specifieke GDI domein en toe te zien op de uitvoering daarvan; b. het leveren van inbreng voor de GDI-meerjarenvisie en het GDI-programmeringsplan; c. het vertalen van nationale en Europese ontwikkelingen naar consequenties voor de specifieke functionaliteit en de daaronder vallende afspraken, standaarden en voorzieningen; d. het ophalen van functionele wensen van afnemers, ook met oog op de aansluiting van organisatiespecifieke voorzieningen op de GDI; e. het betrekken van externe kennis en zorgen voor inbreng van private partijen; f. het signaleren en bespreken van eventuele knelpunten en dilemma’s en zorgdragen voor escalatie naar de Programmeringsraad GDI waar nodig.

wordt op elk van de vier GDI-domeinen – toegang, interactie, gegevensuitwisseling en infrastructuur – een programmeringstafel (hierna: PT) ingesteld.

Het secretariaat van de architectuurraad wordt verzorgd door het bureau MIDO.

De samenstelling van de architectuurraad bestaat uit een vertegenwoordiging van verschillende rollen ingevuld op managementniveau (Chief Technology Officer / Chief Information Officer): a. drie / vier vertegenwoordigers van uitvoeringsorganisaties; b. een / twee vertegenwoordigers van opdrachtnemers; c. een / twee vertegenwoordigers van medeoverheden; d. twee / drie vertegenwoordigers van beleidsdepartementen; e. één vertegenwoordiger van BZK als opdrachtgever; f. één vertegenwoordiger van Forum Standaardisatie. 5 De architectuurraad wordt ondersteund door architecten.

De architectuurraad wordt voorgezeten door een onafhankelijke voorzitter. 2 De voorzitter wordt benoemd door de dgDOO.

architectuurraad heeft tot taak: a. zorg te dragen voor de totstandkoming van een samenhangende, toekomstvaste GDI die wendbaar, bruikbaar en efficiënt is door toepassing van moderne architectuurinzichten; b. het (doen) opstellen van de GDI-architectuur; c. voorstellen te doen voor de transitie vanuit architectuurperspectief; d. te adviseren over inrichtingskeuzes van de GDI en de daartoe behorende bouwstenen; e. kaders voor te stellen voor onderhoud, ontwikkeling en beheer van de GDI; f. architectuurproducten van projecten die bouwstenen van de GDI ontwikkelen te toetsen, om te kunnen beoordelen of aan de GDI-kaders wordt voldaan; g. te monitoren of de afspraken in het kader van de GDI-architectuur in de praktijk bij afnemers gerealiseerd worden; h. adequate overleggen in te richten.

een architectuurraad ingesteld.

PGDI komt ten minste viermaal per jaar bijeen

secretariaat van de PGDI wordt verzorgd door het bureau MIDO

Vervanging bij afwezigheid is alleen op horizontaal niveau (minimaal directeursniveau) mogelijk.

De PGDI wordt voorgezeten door een voorzitter die het draagvlak heeft van de leden van de PGDI. 2 De staatssecretaris benoemt de voorzitter. 3 De voorzitter geeft op een objectieve wijze invulling aan het voorzitterschap vanuit een breed perspectief op de digitale overheid; 4 De PGDI bestaat voorts uit de volgende leden op minimaal directeursniveau: a. een vertegenwoordiger namens het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen en/of de Sociale Verzekeringsbank; b. een vertegenwoordiger namens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten; c. een vertegenwoordiger namens het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport; d. een vertegenwoordiger namens de Unie van Waterschappen; e. een vertegenwoordiger namens het Interprovinciaal Overleg; f. een vertegenwoordiger namens de Dienst Uitvoering Onderwijs; g. een vertegenwoordiger namens de Pensioenfondsen; h. een vertegenwoordiger namens de Belastingdienst (ook voor Douane en Toeslagen); i. de coördinerend opdrachtgever GDI; j. een vertegenwoordiger namens de Kamer van Koophandel; k. een vertegenwoordiger namens de Manifestgroep; l. een vertegenwoordiger namens Logius (ook voor KOOP); m. een vertegenwoordiger namens Rijksdienst voor Identiteitsgegevens; n. een vertegenwoordiger namens Rijksdienst voor Ondernemend Nederland; o. alsmede, afhankelijk van het onderwerp, de betrokken (kleine) uitvoeringsorganisatie(s).

e PGDI heeft tot taak: a. het OBDO te adviseren over de gewenste en noodzakelijke meerjarige (door-)ontwikkeling op de GDI; b. het opstellen van het GDI-programmeringsplan met daarin het totaaloverzicht van beheer en exploitatie, projecten en programma’s met bijbehorende begroting van de GDI voor het volgende jaar (t+1); c. het bijeenbrengen van de ontwikkelingen en behoeften op de verschillende GDI-domeinen; d. het richten en prioriteren van de benodigde inzet op de GDI gelet op de (technische) samenhang en de onderlinge afhankelijkheden; e. de opdrachtgever te adviseren over opdrachten in het kader van de GDI; f. zo nodig adequate vooroverleggen in te richten.

Dit besluit wordt binnen 2 jaar na inwerkingtreding geëvalueerd waarbij ook op de werking van de nieuwe structuur wordt ingegaan. Vervolgens vindt evaluatie plaats wanneer daar aanleiding voor is.

OBDO komt ten minste viermaal per jaar bijeen.

Programmeringsraad Generieke Digitale Infrastructuur (hierna: PGDI).

Het OBDO wordt voorgezeten door de directeur-generaal Digitalisering en Overheidsorganisaties (hierna: dgDOO) en bestaat uit de volgende leden: a. een lid van de directie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten; b. een vertegenwoordiger namens het Interprovinciaal Overleg; c. de algemeen directeur van de Unie van Waterschappen; d. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat; e. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Justitie en Veiligheid; f. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid; g. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport; h. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap; i. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat; j. een vertegenwoordiger van het Ministerie van Financiën; k. de directeur Digitale Samenleving; l. de CIO-Rijk; m. de voorzitter Manifestgroep; n. de voorzitter van de Programmeringsraad GDI.

Het OBDO bevordert de interoperabiliteit en stelt – op advies van het Forum Standaardisatie – de samenstelling van de lijst met open standaarden vast, waarbij voor overheidsorganisaties het ‘pas-toe-of-leg-uit’ regime geldt. Het OBDO stimuleert en volgt het gebruik van de adoptie van de standaarden op die lijst.

De Ministeries van Algemene Zaken (op het niveau van raadsadviseur), Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, Buitenlandse Zaken en Defensie, zijn agendalid en kunnen, op niveau van secretaris-generaal of directeur-generaal, op eigen verzoek aan het overleg van het OBDO deelnemen. Andere organisaties kunnen op uitnodiging deelnemen.

De volgende producten worden ter advisering aan het OBDO aangeboden: – voorstellen met betrekking tot een overheidsbrede visie op digitale overheidsdienstverlening aan burgers, bedrijven en instellingen; – voorstellen voor de digitale transitie van het openbaar bestuur in verbinding met sectorale doelen en ambities voor de digitale overheid; – uitkomsten van in- en of uitvoeringstoetsen, als onderdeel van beleidsvoorstellen; – de GDI-meerjarenvisie; – een voorstel voor allocatie van het centrale budget in de vorm van het jaarlijkse GDI-programmeringsplan; – adviezen aan de staatssecretaris met betrekking tot de financiering van de GDI.

Het OBDO heeft tot taak de staatssecretaris te adviseren op de volgende terreinen: a. het beleid voor de digitale overheid, waarbij met name wordt geborgd dat deze gemakkelijk, betrouwbaar, veilig en begrijpelijk en inclusief is voor burgers en bedrijven evenals maatschappelijke instellingen, met oog voor de menselijke maat; b. de digitale transitie als integraal onderdeel van beleidsontwikkeling, met als doel maatschappelijke resultaten te realiseren en de daartoe noodzakelijke modernisering van de overheid te stimuleren; c. de toe te passen afspraken en afsprakenstelsels; d. de ontwikkeling van de generieke digitale infrastructuur en daarmee over de scope van de GDI; e. de aansluiting van sectorale digitaliseringsambities op generiek beleid. 2

Minister van Klimaat en Groene Groei D66Staatssecretaris van Klimaat en Groene GroeiCDA

Staatssecretaris van Economische Zaken – Digitale Economie en Soevereiniteit

Slagvaardige Overheid

Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Minister van Binnenlandse Zaken en KoninkrijksrelatiesCDAStaatssecretaris van Binnenlandse Zaken – Koninkrijksrelaties en Slagvaardige OverheidVVD Minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening D66

Part I — Multipolarity and the Expansion of Opportunity 1.1 — Multipolarity Is the Condition We Are Operating In 1.2 — Why Merit Stopped Working 1.3 — Opportunity Expands in Multipolar Systems 1.4 — AI Accelerates Opportunity by Exposing Gaps 1.5 — From Scarcity Thinking to Opportunity Literacy Part II — How Work Actually Functions Now 2.1 — Work Is Interpretive 2.2 — How Decisions Are Made and Why Responsibility Slides Downward 2.3 — How Acceleration Changes Mental Load 2.4 — Productivity Models Under Multipolar Conditions Part III — Being Useful, Making Choices, and Gaining Influence Over Time Author’s Note to Founders 3.1 — Usefulness Is the New Currency 3.2 — From Career Ladders to Role Creation 3.3 — AI as a Legitimacy Wedge 3.4 — Agency Without Heroics Part IV — Where Abstraction Collapses 4.1 — Manufacturing Is a Truth Serum 4.2 — When Decisions Become Physical 4.3 — UGME: Geometry Encodes Responsibility 4.4 — Manufacturability as Leadership Part V — Clarity, Protection, and Not Wasting This Moment 5.1 — Clarity Is an Active Discipline 5.2 — Protection Is a Condition for Contribution 5.3 — Agency Under Constraint 5.4 — Never Waste This Crisis

Sovereign Minds Leadership and Work in the AI Era Structure, Agency, and Judgment Under Acceleration

Historian Mar Hicks documents this in Programmed Inequality: when work is coded as “women’s work,” it becomes a target for automation.

The pipeline runs from women as the original “computers” in the 1940s, through the masculinization of computing that pushed women into typing pools and administrative support, through the automation of those roles, to AI assistants today automating what remains: scheduling, reminding, organizing, emotional management.

he connection between AI assistants and human secretaries isn’t metaphorical—it’s genealogical. In a 2020 academic paper titled “Alexa, Tell Me About Your Mother,” researchers Jessa Lingel and Kate Crawford trace the lineage explicitly. Alexa has a mother. Her name was Secretary.

“Obedient and obliging machines that pretend to be women are entering our homes, cars and offices,” warned UNESCO’s Director for Gender Equality, Saniye Gülser Corat, in the agency’s landmark 2019 report.

This gap between feeling and explanation isn’t mysterious. Neuroscientist Antonio Damasio spent decades documenting what he calls “somatic markers”—physiological responses that guide decision-making before conscious reasoning engages. These signals aren’t primitive or irrational. They’re compressed expertise—the accumulated wisdom of lived experience, speaking faster than language.

WhatsApp has its own backup feature (actually, it has more than one way to do it.) WhatsApp supports end-to-end encrypted backups that can be protected with a password, a 64-digit key, and (more recently) passkeys. WhatsApp’s public docs are here and WhatsApp’s engineering writeup of the key-vault design is here. Conceptually, this is an interesting compromise: it reduces what cloud providers can read, but it introduces new key-management and recovery assumptions (and, depending on configuration, new places to attack). Importantly, even if you think backups are a mess — and they often are — this is still a far cry from the effortless, universal access alleged in this lawsuit.

If you use native device backup on iOS or Android devices (for example, iCloud device backup or the standard Android/Google backup), your WhatsApp message database may be included in a device backup sent to Apple or Google.

Several online commenters have pointed out that there are loopholes in WhatsApp’s end-to-end encryption guarantees. These include certain types of data that are explicitly shared with WhatsApp, such as business communications (when you WhatsApp chat with a company, for example.) In fairness, both WhatsApp and the lawsuit are very clear about these exceptions. These exceptions are real and important. WhatsApp’s encryption protects the content of your messages, it does not necessarily protect information about who you’re talking to, when messages were sent, and how your social graph is structured. WhatsApp’s own privacy materials talk about how personal message content is protected while other categories of data exist.

The most important thing to keep in mind here is that Meta’s encryption happens on the client application, the one you run on your phone. If the claims in this lawsuit are true, then Meta would have to alter the WhatsApp application so that plaintext (unencrypted) data would be uploaded from your app’s message database to some infrastructure at Meta, or else the keys would. And this should not be some rare, occasional glitch. The allegations in the lawsuit state that this applied to nearly all users, and for every message ever sent by those users since they signed up. Those constraints would tend to make this a very detectable problem. Even if WhatsApp’s app source code is not public, many historical versions of the compiled app are available for download. You can pull one down right now and decompile it using various tools, to see if your data or keys are being exfiltrated. I freely acknowledge that this is a big project that requires specialized expertise — you will not finish it by yourself in a weekend (as commenters on HN have politely pointed out to me.) Still, reverse-engineering WhatsApp’s client code is entirely possible and various parts of the app have indeed been reversed several times by various security researchers. The answer really is knowable, and if there is a crime, then the evidence is almost certainly* right there in the code that we’re all running on our phones.

In the case of WhatsApp, the application software is written by a team inside of Meta. This wouldn’t necessarily be a bad thing if the code was open source, and outside experts could review the implementation. Unfortunately WhatsApp is closed-source, which means that you cannot easily download the source code to see if encryption performed correctly, or performed at all. Nor can you compile your own copy of the WhatsApp app and compare it to the version you download from the Play or App Store. (This is not a crazy thing to hope for: you actually can do those things with open-source apps like Signal.)

Today WhatsApp describes itself as serving on the order of three billion users worldwide, and end-to-end encryption is on by default for personal messaging. They haven’t once been ambiguous about what they claim to offer. That means that if the allegations in the lawsuit proved to be true, this would be one of the largest corporate coverups since Dupont.

The state of encryption on major messaging apps in early 2026. Notice that three of these platforms are operated by Meta.

Not only does WhatsApp’s encryption prevent Meta from mining your chat content for advertising or AI training

should never be able to read the content of your messages.

Beginning in 2014 (around the time they were acquired by Facebook), the app began rolling out end-to-end (E2E) encryption based on the Signal protocol.

The downside of vast scale is that apps like this can also collect data at similarly large scale. Every time you send a message through an app like WhatsApp, you’re sending that data first to a server run by WhatsApp’s parent company, Meta.

In terms of scale, modern messaging apps are unbelievably huge. At the start of the period in the lawsuit, WhatsApp already had more than one billion monthly active users. Today that number sits closer to three billion. This is almost half the planet. In many countries, WhatsApp is more popular than phone calls.

De Duitse investering zorgt ervoor dat Tennet niet langer zelf het merendeel van de aandelen heeft van de Duitse activiteiten. De Nederlandse pensioenuitvoerder APG, een Noors staatsoliefonds en een Singaporees staatsinvesteringsfonds bezitten samen ongeveer 46 procent."TenneT Holding zal minimaal 28,9 procent van de aandelen in TenneT Duitsland behouden", schrijft het bedrijf. "Hierdoor beschikt TenneT Holding over volledige betrokkenheid bij belangrijke besluiten."

Het genoemde AI Deltaplan is overigens geen deltaplan. Het is eigenlijk niet eens een plan. Het is meer een opsomming van wensen van mensen die zouden willen dat Nederland gewoon net zo zou worden als Silicon Valley. “Maar dan wel veilig”, zeggen ze. Ik schreef daar eerder over, als je in Europa wil innoveren moet je dat op een Europese manier doen. En niet kleine stukjes uit Amerika kopiëren en dan hopen dat dat hier gaat werken. Want dat doet het niet.

uitbreiding van de WBSO voor ontwikkeling van AI”

“We stimuleren de bouw van een AI-fabriek in Noord-Nederland en van Europees- autonome datacentra. W

Probeer vooral eens wat er nog werkt als het door het Amerikaanse Equinix onderhouden Koppelnet Publieke Sector gehacked is. Of Solvinity!

“We richten een Nederlandse Digitale Dienst op: compact, deskundig en met doorzettingsmacht. Deze dienst ondersteunt de digitalisering Rijksbreed, stelt kwaliteitsstandaarden op en borgt goede ontwerpkeuzes. We verminderen afhankelijkheid van externe IT-leveranciers door meer IT-talent in dienst van het Rijk te nemen.”

De “call-in bevoegdheid” komt voort uit een initiatiefwetsvoorstel van GroenLinks-PvdA kamerlid Bushoff. De gedachte daarbij is dat bedrijfsovernames, ook als er nog geen gevaar is voor een echt monopolie, toch ongewenst kunnen zijn. Het voorstel noemt daarbij Co-Med, waar veel huisartsenpraktijken onder gingen vallen, met vervelende gevolgen. Deze bevoegdheid lijkt ook best gevolgen te kunnen hebben voor overnames van Solvinity-achtige bedrijven met lokaal zeer belangrijke posities.

Met de new competition tool (NCT), ook omschreven in het beroemde Draghi report (pagina 302), is het mogelijk bedrijven bindende aanwijzingen te geven als er effectief geen concurrentie mogelijk is. Als voorbeeld, als het praktisch onmogelijk is om te concurreren met Google of Microsoft voor email en agendabeheer kan je hiermee een bindende aanwijzing geven dat deze bedrijven het mogelijk moeten maken om als nieuwe speler mee te doen in hun ecosysteem. Zo’n verplichting is er nu soms ook al, maar alleen onder hele specifieke omstandigheden. Met de NCT kan het ook onder de algemene voorwaarde dat er van een niet-concurrerende markt sprake is.

rijksdienst nu werkelijk gemarineerd is in Amerikaanse technologie & dito arbeidsverleden. Ook consultants, big four, integrators en andere partijen waar de overheid op leunt komen uit die wereld. Als we weg willen komen bij “big tech” is het een hele uitdaging om dat te doen vanuit zo’n achtergrond/denkwereld. Ik zeg hier nadrukkelijk niet dat de ambtenaren voor Microsoft werken overigens, noch dat ze corrupt zijn! Desondanks vind ik de monocultuur in achtergrond en adviseurs een probleem. “Microsoft-tenzij” is op veel plekken uitgeschreven en officieel beleid.

We uniformeren de bedrijfsvoering binnen het Rijk onder leiding van het ministerie van BZK: van ICT en inkoop tot HR, onder andere door verplichte standaarden en gezamenlijke voorzieningen

“Digitale inkoop en aanbestedingen worden gestandaardiseerd en gecentraliseerd, gestuurd op security-by-design, zero-trust, soevereiniteit, open source en ketenveiligheid. De overheid benut haar marktmacht om veilige standaarden af te dwingen en stelt rijksbrede minimumeisen op voor security. Om voor financiering in aanmerking te komen moeten IT-projecten van de overheid (> €5 mln.) aan centrale IT-standaarden worden getoetst”

“Digitale autonomie moet het uitgangspunt zijn voor de overheid. We kiezen voor een Europese digitale infrastructuur, bouwen strategische afhankelijkheden in cloud, data en cruciale systemen doelgericht af”

Nederland moet de aanjager zijn van een geopolitieke en sterke Europese Unie die daadkrachtig optreedt. Geopolitiek besef moet doorklinken in alle beleidsterreinen.

Ook zegt het akkoord niet veel over geld, en voor sommige dingen gaat een boel geld nodig zijn, want anders blijft het bij warme woorden hoe belangrijk we dingen vinden. Er is een budgettaire tabel gepubliceerd maar hier lijkt op het eerste gezicht niets te staan over digitalisering. Wel over BTW op sierteelt.

Deze week bleek dat deze NDS een door bigtech gedomineerde lobbyclub had aangesteld om te bepalen wie de overheidsbrede cloud mocht gaan bouwen (archieflink).

Er komt een “digitaal bewindspersoon”, maar onbekend waar en hoe Geen woord over geld, is ook niet opgenomen in de “budgettaire tabel”!

Twee nieuwe mogelijkheden voor ACM om de markt voor Europese clouddiensten wakker te schudden/te beschermen

Men wil echt weg uit de Amerikaanse cloud, en digitale autonomie moet het uitgangspunt zijn

Geen enkele verwijzing naar de eerdere Nederlandse Digitaliseringsstrategie (NDS), of het daaruit voortvloeiende beloofde Overheidsbrede Cloudbeleid - opmerkelijk

Nederlandse Digitale Dienst binnen de overheid met “doorzettingsmacht”

Een revolutie in de ICT in de Rijksoverheid: centrale aansturing, centrale inkoop, verplichte standaarden, geen geld als men zich niet aan die standaarden houdt. Dit vanuit Binnenlandse Zaken, die daar een zware dobber aan gaan krijgen

Ollama is automatically detected when running locally at http://127.0.0.1:11434/v1

Ollama Ollama is a local LLM runtime that provides an OpenAI-compatible API:

Clawdbot Realistic Costs:Software: Free (MIT licensed, forever)Hardware: VPS $4-5/month, or Raspberry Pi ~$50-100 upfront, or old laptop free, or Mac Mini ~$600AI Model: Claude Pro $20/month (casual) to Claude Max $200/month (heavy use like Viticci)Realistic minimum: ~$25/monthBut remember: that $300+ in 2 days user is real. Heavy agentic use burns through tokens fast.

I solved it with a two-tier system - short-term memory.md files and long-term topic indexes.

Clawdbot is built for something completely different. Think of it as a personal executive assistant that lives inside your messaging apps. Just like you’d email instructions to a real assistant who then handles the work while you focus on other things, Clawdbot receives natural language requests through WhatsApp, Telegram, Slack, or Discord and then executes actual tasks on your computer.

The $300/day cost you mention for heavy Clawdbot usage matches what I've seen in practice.

Clawdbot uses AI APIs on every interaction and every background task. Costs accumulate.

Clawdbot requires technical setup. You need to deploy it on a server or local machine, configure messaging platform integration, manage API keys, and set permission boundaries thoughtfully. It’s not a consumer app. You can’t open an app store, tap install, and have it ready. That’s a real friction point that’s worth acknowledging.

Use Clawdbot when your primary bottleneck is the accumulation of small tasks across your digital life.

Clawdbot’s power to access messaging platforms means anyone with a security compromise at any layer could potentially impersonate you to the agent. A prompt injection through a web page it’s browsing, a malicious message in a group chat, or a crafted email could theoretically redirect it toward unintended actions. Proper sandboxing and permission boundaries mitigate this, but they require genuine technical discipline

Clawdbot requires elevated system permissions to do what it does. It needs to read and write files, execute shell commands, access your terminal, connect to services on your behalf. Running an always-on agent with access to your credentials, your messaging platforms, and your file system creates security surface area that’s worth understanding.

Every conversation you have with it, every preference you state, every decision you make gets stored in a markdown file that evolves over time. Future requests pull relevant context from that history automatically. You don’t have to remind it of things.

Clawdbot is built for async, long-running, continuous tasks that exist across your entire digital life. It’s the tool that monitors your inbox at midnight, processes information while you sleep, and sends you a briefing in the morning. It’s designed to be always on, always learning your preferences, always available through the messaging apps where you already live