Restore edilecek dişin polikromatik özellikleri

Restorasyonun karmaşıklığı

Posterior kompozit restorasyonlar için, renk seçimi anterior restorasyonlara göre o kadar kritik değildir.

Bunlarda plak birikimini önlemek için.

Yüksek oranda parlatılabilen kompozitler, hem posterior hem de anterior bölgelerdeki servikal lezyonlar için tercih edilir.

For restorations of anterior teeth, esthetics is the main concern. Ön diş restorasyonlarında estetik ana endişe kaynağıdır.

So, composites with submicronic fillers or nanoparticles are preferred in these cases. Bu nedenle, bu durumlarda alt mikron dolgulara veya nanoparçacıklara sahip kompozitler tercih edilir.

Yüksek mekanik performans gerektiren restorasyonlar için, örneğin büyük sınıf IV, I, II ve VI preparasyonlarında, en yüksek inorganik yükü taşıyan kompozit tercih edilir.

"Slurry of pumice," ponza taşının su veya başka bir sıvı ile karıştırılarak oluşturulan bir tür macunlu karışımdır. Bu karışım, temizlik ve aşındırma amacıyla kullanılır. Diş hekimliğinde, plak, tartar ve yüzeysel lekeleri temizlemek için dişlerin üzerine uygulanır. Ponza taşı, hafif aşındırıcı özelliklere sahip olduğu için bu işlem sırasında diş yüzeyine zarar vermeden temizleme sağlar.

Gerekli olduğunda, lokal anestezi birçok durumda uygulanır çünkü bu, işlemi daha keyifli hale getirir, zaman kazandırır ve tükürük salgısını azaltır.

Local anesthesia Lokal anestezi

Preparation of operating site Çalışma alanının hazırlanması

Composite selection Kompozit seçimi

Shade selection Renk seçimi

Isolation İzolasyon

Tooth preparation Diş hazırlığı

Bonding Bağlantı (bonding) işlemi

Composite placement Kompozitin yerleştirilmesi

Polymerization of composite resins Kompozit reçinelerin polimerizasyonu

Final contouring, finishing, and polishing of composite restoration Kompozit restorasyonun son şekillendirilmesi, sonlandırılması ve parlatılması

Kompozit restorasyon için aşağıdaki adımlar uygulanır.

Kompozit reçineler, radyograflarda tespit edilmelerini sağlayacak yeterli radyopaklığa sahiptir.

Galvanizm, ağızda bulunan farklı metallerin (örneğin, farklı dolgu materyalleri veya metal restorasyonlar) birbirleriyle temas etmesi veya tükürük gibi elektrolit içeren bir sıvı aracılığıyla temas halinde olması durumunda oluşan elektriksel akımdır

Galvanizma oluşmaz çünkü kompozit reçineler metal içermez.

Dolaylı kompozit dolgular ve inleyler, ısı ile kürlenerek güçleri artırılır.

Kompozit restorasyonlar dişe doğrudan bağlanabilir, bu da dişi amalgam dolguya kıyasla daha güçlü hale getirir.

Çalışma süreleri uzundur, bu da manipülasyonlarını kolaylaştırır.

Restorasyon, kompozit reçinelerle kürleme sonrasında hemen bitirilebilir.

Restorasyonlar mine ve dentinle bağlanır, bu nedenle iyi bir tutunma gösterir.

Kompozitlerin düşük ısı iletkenliği vardır, bu nedenle altındaki pulpayı korumak için izolasyon tabanına ihtiyaç duyulmaz.

Yüksek ısı iletkenliği, ısının bir maddeden diğerine hızla geçmesini sağlar (örneğin, metalde olduğu gibi), düşük ısı iletkenliği ise ısının geçişini engeller (örneğin, tahta veya plastik gibi maddelerde).

Özetle, composite resin diş hekimliğinde kullanılan bir kompozit materyalin özel bir türüdür, composite ise genel anlamda daha geniş bir terimi ifade eder ve farklı endüstrilerde farklı türlerde kompozit materyallerin kullanıldığını belirtir.

Yüksek çürük yatkınlığına sahip hastalar.

Lezyonun subgingival olarak genişlediği durumlar.

Klinikçinin restorasyon için gerekli teknik beceriye sahip olmadığı durumlar.

Estetiğin ön planda olmadığı Class V lezyonları.

Çok yüksek oklüzal kuvvetlerin mevcut olduğu durumlar.

İşlem alanının izole edilmesinin zor olduğu durumlar.

Geniş arka restorasyonlar.

Zayıflamış dişlerin veya hareketli dişlerin periodontal desteklenmesi için

Splinting, diş hekimliğinde, zayıflamış veya hareketli dişlerin stabilizasyonu için kullanılan bir yöntemdir. Bu işlem, dişleri bir arada tutmak amacıyla genellikle dişler arasına yerleştirilen bir bağlayıcı materyal (genellikle metal, kompozit veya başka bir malzeme) ile yapılır. Bu destek, dişlerin iyileşmesi veya sağlamlaştırılması amacıyla geçici veya uzun süreli olarak uygulanabilir.

Pit and fissure sealants (çukur ve oluk örtücüler), dişlerin çiğneme yüzeylerinde bulunan küçük çukur ve olukları (fissürleri) kaplamak için kullanılan diş hekimliği malzemeleridir.

Çekirdek inşası, diş hekimliğinde, genellikle kök kanal tedavisi (endodontik tedavi) sonrasında, dişteki büyük kayıpların onarılması için yapılan bir restorasyon işlemi olarak tanımlanır. Bu işlem, dişin kök kısmına bir tür yapısal destek sağlamak amacıyla gerçekleştirilir, böylece üzerine yapılacak kron restorasyonu için uygun bir temel oluşturulur.

Aşırı derecede hasar görmüş dişler ve endodontik tedavi görmüş dişler için çekirdek inşa olarak kullanılması.

Hypoplastic terimi, bir dokunun veya organın normalden daha az gelişmiş veya yetersiz gelişmiş olduğunu tanımlar.

400 mW/cm'nin restorasyonun ilk artışına ulaştığından emin olmak için 600 mW/cm'lik bir güç yoğunluğuna ihtiyaç vardır.

Havadaki oksijen, reçinenin polimerizasyonunu etkiler.

Reçine kalınlığı, sertleşme süresi için de önemli faktörlerden biridir. İdeal olarak reçinenin kalınlığı 0.5 mm ile 1.0 mm arasında olmalıdır, böylece optimum polimerizasyon sağlanabilir.

Kompozit, buzdolabından hemen çıkarıldığında sertleşme işlemi daha az olur. Kompozit, kullanılmadan önce en az 1 saat oda sıcaklığında tutulmalıdır.

Özetle, cümlede bahsedilen teknik, dişin derin bölgelerinde ışık kaynağının doğrudan ulaşamayacağı yerlerde, ışığın proksimal yüzeyden (dişin yan kısmı) verilmesiyle polimerizasyonun sağlanabileceğini ifade eder. Bu sayede dolgu malzemesinin her katmanı düzgün bir şekilde sertleşir ve restorasyon daha sağlam olur.Polimerizasyon, diş hazırlığındaki derin proksimal kutudan proksimal yüzeyden kürleme yapılarak da sağlanabilir.

Işık kaynağı ile reçine arasındaki önerilen mesafe 1 mm'dir. Mesafe arttıkça ışığın yoğunluğu azalır. Eğer kavite derinse, derin tabakanın da kürlenmesini sağlamak için yüksek güçlü lambalar (yaklaşık 600 mW/cm²) kullanılmalıdır.

Daha koyu kompozit tonlarının, daha açık tonlara kıyasla daha yavaş polimerize olduğu gözlemlenmiştir.

Sertleştirme süresi, kompozitin rengi, kullanılan ışığın yoğunluğu, sıcaklık, hazırlık derinliği, reçine kalınlığı, diş yapısı ile ışık geçişi ve kompozit dolgu gibi farklı faktörlere bağlıdır.

Kompozitin dönüşüm derecesi aşağıdaki faktörlere bağlıdır

Reçinenin dayanıklılığı, dönüşüm derecesiyle doğrudan ilişkilidir

Kompozitin tam polimerleşmesi, monomerlerin polimerlere dönüşüm derecesiyle belirlenir

Dönüşüm derecesi, karbon-karbon çift bağlarının tek bağa dönüştürülerek polimerik reçine oluşturulma yüzdesini ölçer

Self-cure composites come in two pastes. Kendi kendine kürlenen kompozitler iki pasta halinde gelir.

One paste contains the catalyst while the other paste contains the amine accelerator. Bir pasta, katalizörü içerirken diğer pasta, amin hızlandırıcısını içerir.

They are dispensed in equal amounts and then thoroughly mixed for 20 to 30 seconds. Eşit miktarlarda karıştırılır ve ardından 20 ila 30 saniye boyunca iyice karıştırılır.

For mixing, plastic or wooden spatulas are preferred. Karıştırmak için plastik veya tahta spatulalar tercih edilir.

Use of metal spatula is avoided because inorganic filler particles are abrasive, they can abrade small amount of metal and thus discolor the composite. Metal spatula kullanmaktan kaçınılır çünkü inorganik dolgu parçacıkları aşındırıcıdır, küçük miktarda metal aşındırabilir ve böylece kompozitin rengini bozabilir.

The working time for self-cure composite resins is 1 to 1 ½ minutes. Kendi kendine kürlenen kompozit reçinelerin çalışma süresi 1 ila 1 ½ dakikadır.

Once the mix starts hardening, it should not be disturbed for 4 to 5 minutes (setting time). Karışım sertleşmeye başladıktan sonra, 4 ila 5 dakika (sertleşme süresi) boyunca bozulmamalıdır.

Genellikle, polimerizasyonun yüzde 70’i ilk 10 dakika içinde gerçekleşir, ancak polimerizasyon reaksiyonu 24 saat boyunca devam eder.

Bu ürünler, düzenli olarak kürlenmemiş kompozit ile temas eden kişilerde temas alerjisine neden olmuştur.

Kompozitin biyolojik sorumluluğu, bu bileşenlerin polimerize olmuş kompozitten salınmasına bağlıdır ve bu da kullanılan kompozit türüne ve polimerizasyon yöntemiyle ilgilidir.

ana bileşenlerinin saf halde kullanıldığında sitotoksik olduğunu göstermektedir.

Biocompatibility (biyouyumluluk), bir malzemenin, organizmaya zarar vermeden veya istenmeyen yan etkilere yol açmadan vücutla etkileşime girme yeteneğidir.

These have shown to cause:

Bunlar aşağıdaki etkilere yol açtığı gösterilmiştir:

Inflammation

Enflamasyon Toxicity

Toksisite Mutagenicity

Mutajenite Leaching of TEGDMA, HEMA, etc.

TEGDMA, HEMA gibi bileşenlerin salınımı Deposition of plaque on restoration

Restorasyonda plak birikimi Allergic response

Alerjik tepki Genotoxicity

Genotoksisite Mutagenicity

Mutajenite Carcinogenicity

Kanserojenlik

Ancak kompozitlerde, dolgu içeriğinin artırılması, üçüncül aminlerin azaltılması ve ışıkla kürleme tekniklerinin iyileştirilmesi gibi gelişmeler, kompozit renginin daha stabil olmasını sağlamıştır.

Ancak oksidasyon, nem ve ultraviyole ışığa maruz kalma gibi faktörlerden dolayı reçine matriksinde bazı kimyasal değişiklikler meydana gelebilir ve bu da zamanla kompozitin renk değişikliğine neden olabilir.

Tam olmayan reçine infiltrasyonu, diş hekimliğinde, özellikle bonding (bağlantı) süreçlerinde karşılaşılan bir durumdur. Bu, reçinenin diş dokusuna (özellikle dentin tabakasına) tam olarak nüfuz edememesi durumunu ifade eder.

1. Inadequate polymerization of primer before application of bonding agent Bağlantı ajanı uygulanmadan önce primerin yetersiz polimerizasyonu.

2. Incomplete resin infiltration. Tam olmayan reçine infiltrasyonu.

3. Polymerization shrinkage of maturing primer resin. Olgunlaşan primer reçinesinin polimerizasyon küçülmesi.

4. Nanoleakage can result in sensitivity during occlusal and thermal stresses. Nanokaçak, oklüzal ve termal stresler sırasında hassasiyete yol açabilir.

diş minesinin ve dentinin (dentin tabakası) birleşim bölgesinde oluşan ince bir katmandır.

Bu nanosoyutlu gözenekler, hibrit katman içinde oluşur.

Nanokaçak: Bu, nanosoyutlardaki boşluklarda sıvı/çözünen maddelerin geçişidir.

Mikrokaçak, bakteriyel kaçaklara yol açabilir ve bu da renk değişikliği, nükseden çürükler ve pulpa enfeksiyonuna neden olabilir.

Sıcaklık gerilmeleri

Mikrokaçak: restorasyon ile diş arasındaki mikrogaplarda sıvı ve bakteri geçişidir. Bu, pulpa hasarına yol açabilir

C-faktör, diş hazırlığının kök yüzeyine kadar uzandığı durumlarda önemli bir rol oynar ve polimerizasyon büzülmesi nedeniyle kompozit ile kök yüzeyi arasında 'V' şeklinde bir boşluk oluşmasına neden olur.

Bu nedenle, üç boyutlu diş hazırlıkları (Sınıf I) en yüksek (en olumsuz) C-faktörüne sahiptir ve bu nedenle polimerizasyon büzülmesinin etkilerine karşı daha fazla risk altındadır.

1. The configuration factor (C-factor) is the ratio of bonded surface of the restoration to the unbonded surfaces. Konfigürasyon faktörü (C-faktörü), restorasyonun bağlı yüzeyinin bağlı olmayan yüzeylere oranıdır.

2. The higher the value of ‘C’-factor, the greater is the polymerization shrinkage. C-faktör değeri ne kadar yüksekse, polimerizasyon büzülmesi o kadar fazla olur.

1. Polymerization shrinkage can be reduced by: Polimerizasyon büzülmesi şu yöntemlerle azaltılabilir:

2. Decreasing monomer level Monomer seviyesinin azaltılması

3. Increasing monomer molecular weight Monomerin moleküler ağırlığının artırılması

4. Improving composite placement technique: Placing successive layers of wedge-shaped composite (1–1.5 mm) decreases polymerization shrinkage Kompozit yerleştirme tekniğinin iyileştirilmesi: Arka arkaya 1–1.5 mm kalınlığında kama şeklinde kompozit katmanlarının yerleştirilmesi, polimerizasyon büzülmesini azaltır.

5. Polymerization rate: “Soft-start” polymerization reduces polymerization shrinkage Polimerizasyon hızı: "Yumuşak başlangıç" polimerizasyonu, polimerizasyon büzülmesini azaltır.

Marginal staining (kenar boyanması), diş restorasyonunun çevresinde oluşan renklenmeyi ifade eder. Bu durum, restorasyonun kenar bölgelerinde zamanla meydana gelen sızıntılar veya mikroskobik boşluklara renkli maddelerin nüfuz etmesi sonucu oluşur.

1. Postoperative sensitivity Operasyon sonrası hassasiyet

2. Secondary caries İkincil çürükler

3. Failure of interfacial bonding (Internal gap) Arayüz bağının başarısızlığı (İç boşluk)

4. Fracture of restoration and tooth Restorasyon ve dişin kırılması

5. Marginal staining Kenar boyanması

Kimyasal olarak kürlenen kompozitlerde büzülme, restorasyonun merkezine doğru yavaş ve eşit şekilde gerçekleşir.

Işıkla kürlenen kompozitlerde büzülme, ışığın yönünde gerçekleşir.

Çünkü ışığa en yakın malzeme ilk olarak sertleşir.

Işıkla kürlenen kompozitlerde, yaklaşık %60'lık polimerizasyon 60 saniye içinde gerçekleşir, sonraki %10 ise sonraki 48 saatte gerçekleşir; geri kalan reçine polimerleşmez.

Bu, toplam hacmin %1.67 ile %5.68'ini oluşturur.

Kompozit malzemeler kürlenirken küçülür, bu da reçine bazlı kompozit ile hazırlık duvarı arasında bir boşluk oluşmasına yol açabilir.

Örneğin, mikro dolgulu kompozitler, daha fazla reçine matrisine sahip oldukları için daha fazla deformasyon gösterir.

Reçine matrisinin içeriği ne kadar fazla ise, deformasyon da o kadar fazla olur.

Deformasyon

Deformasyon, oklüzal yükleme altında malzemenin ilerleyici kalıcı şekil değiştirmesidir.

Kompozitlerin su çözünürlüğü 0.5 ile 1.1 mg/cm2 arasında değişmektedir.

Solubility, bir maddesinin, belirli bir çözücüde (genellikle su) çözünme kapasitesini ifade eder.

cozunurluk

Kompozit malzemeler, ağız sıvılarında klinik olarak anlamlı bir çözünürlük göstermez.

Microfill kompozitler, daha düşük elastikiyet modülüne sahip oldukları için hibrit kompozitlere göre daha fazla esnekliğe sahiptir.

Bir malzemenin elastikiyet modülü, sertliğini veya rijitliğini belirler.

Radiolucent, X-ışınlarına karşı saydam veya geçirgen olan bir malzemenin özelliğidir.

Reçineler doğası gereği radyolüsendir.

Radiopacity, bir materyalin X-ışınlarına karşı gösterdiği dirençtir. Yüksek radiopasiteye sahip bir malzeme, X-ışınlarını geçiremez ve bu nedenle radyografilerde (röntgen görüntüleri) beyaz veya opak görünür. Diş hekimliğinde, restoratif malzemelerin radiopasitesi, dişlerin röntgen görüntülerinde görülebilmesini sağlar, böylece diş hekimi, dişin durumunu ve restorasyonun yerini değerlendirebilir.

Bu özellik, restorasyon diş etlerine yakınsa daha önemlidir

Microfill kompozitler, en pürüzsüz restoratif yüzeyi sunar.

Dolgu parçacıklarının boyutu ve bileşimi, restorasyonun yüzeyinin pürüzsüzlüğünü belirler.

Yüzey Dokusu

Böylece, matris ile dolgu arasındaki bağın başarısızlığına yol açar.

Ani sıcaklık değişimi, silan kaplamasında bozulmaya neden olabilir.

Stronsiyum veya baryum cam dolgu maddelerinin hidrolitik bozulması, reçine-dolgu bağlantısında basınç birikmesine neden olabilir.

reçine-dolgu bağlantısında basınç birikmesine neden olabilir.

Aşınma direnci, dolgu parçacıklarının boyutuna ve miktarına bağlı olarak bir özelliktir.

aşınmaya yatkın

Kompozitler, çiğneme kuvvetleri veya diş fırçalama ve aşındırıcı yiyecek kullanımı altında aşınmaya yatkındır.

cozucu turu

Monomer ve çözücü türü ile miktarı da su emilimini etkiler.

Daha düşük polimerizasyon derecesi, daha fazla su emilimine yol açar.

sergiler

Daha yüksek dolgu içeriğine sahip kompozitler, daha düşük su emilimi gösterir ve bu nedenle daha iyi özelliklere sahip olur, daha düşük dolgu içeriğine sahip kompozitlere kıyasla.

Kompozitler, su emme eğilimindedir ve bu, reçine matrisinin şişmesine, dolgu parçacıklarının ayrılmasına ve dolayısıyla restorasyonun başarısız olmasına yol açabilir.

Microfill kompozitler, daha fazla polimer içeriği bulundurdukları için daha yüksek bir termal genleşme katsayısına sahiptir.

Bu, daha fazla dolgu içeriği eklenerek azaltılabilir.

Bu, restorasyonun gevşemesine yol açabilir

Bu, mine ve dentinden daha fazla daralma ve genleşmeye yol açar

Kompozitlerin termal genleşme katsayısı, normal diş yapısından yaklaşık üç kat daha yüksektir.

Başlatıcı, kompozitlerin türüne göre değişir; ışıkla kürlenen veya kimyasal kürlenen kompozitlere göre farklılık gösterir.

Günümüzde, en yeni kompozitler 410 ila 500 nm aralığındaki görünür ışığa maruz bırakılarak polimerize edilir.

Bu ajanlar, kompozitlerin polimerizasyonunu aktive eder

Ultraviolet absorbers (UV emiciler), ultraviyole (UV) ışınlarını emerek bir malzemeyi UV ışığının neden olduğu bozulmalardan koruyan maddelerdir. Diş hekimliğinde, özellikle kompozit dolgulara eklenen UV emiciler, dolguların güneş ışığına veya diğer UV kaynaklarına maruz kaldığında renk değişimi yaşamasını engeller

Renk değişimini önlemek için eklenirler, başka bir deyişle kompozitlere “güneş kremi” gibi etki ederler.

Opacity (opaklık), bir maddenin ışığı geçirmeme veya ışığın geçişini engelleme özelliğidir.

Kompozit reçinelerin opaklığını artırmak için çoğunlukla titanyum oksit ve alüminyum oksit gibi metal oksitler eklenir.

Farklı kompozit tonları elde etmek için renklendirici ajanlar çok küçük bir oranda kullanılır.

Dolgu-reçine arayüzünden su geçişini engelleyerek hidrolitik stabilite sağlamak

daha sert

Esnek reçine matrisinden daha sert dolgu parçacıklarına kuvvet iletmek

kompozit malzemelerdeki polimer bazlı ana yapıdır ve kompozit içindeki diğer bileşenlerin bir arada tutulmasını sağlar.

Silane bağlayıcı fazı: Organik polimer matrisi ile inorganik faz arasındaki bağı sıkı bir şekilde sağlar.

Dolgu maddeleri şunlardır

1. Reduces the coefficient of thermal expansion Isıl genleşme katsayısını azaltır.

2. Reduces polymerization shrinkage Polimerizasyon küçülmesini azaltır.

3. Increases abrasion resistance Aşınma direncini artırır.

4. Decreases water sorption Su emilimini azaltır.

5. Increases tensile and compressive strengths Çekme ve basınç dayanımlarını artırır.

6. Increases fracture toughness Kırılma tokluğunu artırır.

7. Increases flexure modulus Bükülme modülünü artırır.

8. Provides radiopacity Radyopaklık sağlar.

9. Improves handling properties İşleme özelliklerini iyileştirir.

10. Increases translucency Saydamlığı artırır.

Kompozit reçinede, dolgu eklenmesi

Organic resins (organik reçineler), doğal veya sentetik olarak elde edilen ve genellikle yapıştırıcı, kaplama veya dolgu materyali olarak kullanılan organik bileşiklerdir.

dolgu

sekilde ve boyutlarda

Bunlar, matris içinde yayılmış çeşitli şekil ve boyutlarda inorganik dolgu parçacıklarıdır.

Hacimsel küçülme

Cytotoxicity, hücrelere zarar veren veya hücrelerin ölümüne yol açan bir özelliktir.

atık monomer kalır.

Organik matris fazı yeterince polimerleştirilmediğinde,

Eğer çürük, keser dişlerinin palatinal bölgesindeyse ve proximal tarafta çürük yoksa, damla (gözyaşı) şeklinde bir çürük hazırlanır.

Şüpheli fissür çürükleri için hazırlanmış minimal Black 1 çürüğü.

Keskin / düzensiz mine kenarları dikkatlice yuvarlanır, nazikçe düzeltilir ve temizlenir.

çukur

Bukkal ve palatinal tarafın gingival tabanı, çürük seviyesinde sonlandırılmalıdır.

Eğer bukkal yüzeyde çürük varsa, bunlar değiştirilmiş bir çürük olarak birleştirilebilir.

Eğer mine yüzeyi miktarı fazla ise, sadece mine yüzeyi yontulabilir.

Çürük tasarımı böbrek veya fasulye şeklinde olabilir.

Mesial / distal duvarlar paralel olmalıdır.

Restoratif materyalin tutunması önemlidir.

Occlusal function, dişlerin çiğneme sırasında birbirine temas etmesi ve bu temasla yemekleri ezme, öğütme işlevini ifade eder.

Katılmak

Taban

Çürüğün tabanı okklüzal işlevde yer almaz.

Rehber oluklar yuvarlak elmas frez ile hazırlanır ve fissür frezi, duvar / taban şekli sağlar.

Yanında komşu diş yoksa, yardımcı çürük açılmaz ve sadece proximal yüzeyde üçgen şekilli bir çürük açılır.

Auxiliary cavity, diş hekimliğinde, ana çürük boşluğuna ek olarak yapılan yardımcı bir boşluğu ifade eder. Bu boşluk, çürüğün yayılma alanına bağlı olarak daha iyi bir bağlanma yüzeyi sağlamak, dişin yapısal bütünlüğünü güçlendirmek veya dolgu materyalinin daha iyi yerleşmesini sağlamak amacıyla açılır.

Çürüğün genişliğine bağlı olarak, kare veya yuvarlak şeklinde de hazırlanabilir.

Isthmus, diş hekimliğinde, bir çürüğün veya boşluğun dar bir bağlantı alanını ifade eder. Genellikle, bir çürük veya dolguda, iki ana bölüm arasında ince bir geçiş yolu oluşturur. Özellikle, isthmus terimi, çürüğün farklı yüzeyleri arasında bulunan bu dar alanı tanımlar. Bu dar alan, çürüğün boyutlarına bağlı olarak, dişin yapısını koruyarak uygun bir bağlanma yüzeyi sağlar.

Çürük, istmus ile yaklaştırma yüzeyiyle birleşir.

Lingualdeki yardımcı çürük, fasulye / böbrek şeklindedir.

Yapıştırıcı diş hekimliğinin gelişimi sayesinde, çürüklerin boyutu ve şekli daha koruyucu hale getirilmiştir.

Bu tür, geçmişte köpek dişlerinin distal yüzeyine uygulanıyordu.Amalgam yerleştirilirdi.

Bu tür çürükler, keser dişlerinin mesial / distal / vestibüler / palatinal yüzeylerindeki diş dokusunu içerir, yani dişin üç yüzeyi.

1. Variable structure of dentin Dentin yapısının değişkenliği

2. Contamination of dentin with sulcular fluid or saliva Dentinin sulküler sıvı veya tükürük ile kirlenmesi

3. Structural changes of dentin close to the pulp make it difficult to bond Pulpaya yakın dentin yapısal değişiklikleri, bağlanmayı zorlaştırır

4. Thickening of bonding agent because of evaporation of solvent. (This reduces the penetration of the bonding agent). Solventin buharlaşması nedeniyle bağlayıcı ajanın kalınlaşması. (Bu, bağlayıcı ajanın penetrasyonunu azaltır).

5. Contamination of tooth surface by lubricants used in handpieces Diş yüzeyinin el aletlerinde kullanılan yağlarla kirlenmesi

6. Any contact of tooth surface with blood, can result in decrease in bond strength. Diş yüzeyinin kan ile herhangi bir teması, bağlanma gücünde azalmaya yol açabilir.

bu da yapıştırıcının etkili bir şekilde nüfuz etmesini engeller.

Dentinin aşırı kurutulması, kolajen liflerinin çökmesine neden olur

Ardından, dentin yüzeyinde kalan suyu gazlı bez veya pamuk ile hafifçe silerek dentini optimum şekilde nemli bırakın.

aşındırıcıyı duruladıktan sonra dentini sıkıştırılmış hava ile kurutmayın.

Asidik aşındırma sonrası nemli dentin elde etmek için

Kurumuş bir dentin yüzeyini kendi kendine ıslatma yeteneğine sahiptirler.

reçine primerini (monomer) seyreltir

seyreltik

Su damlacıklarının varlığı

Hibritleşme için hidrofilik reçineyi yanında taşır

aralarındaki fibriler boşluklarda

kolajen ağının aralarındaki fibriler boşluklarda bulunan suyu yerinden eder.

Aseton bazlı primerler, hibritleşme için nemli bir dentin yüzeyine bağımlıdır

Ethanol ve aseton gibi organik çözücüler içeren primerler kullanılır.

Aseton, suyu takip eder ve monomerlerin dentine nüfuz etmesini iyileştirerek daha iyi mikromekanik bağlanma sağlar.

Böylece reçine ile dentin arasında daha iyi penetrasyon ve bağlanma sağlanır.

Kuru veya nemli dentine duyarlılık, primer reçine için kullanılan çözücünün türüne göre değişir.

Su, kolajen liflerinin çökmesini önler

organic matrix, dişlerin mineralize (sertleşmiş) yapısının dışında kalan, dişin yapısal bütünlüğüne katkı sağlayan organik bileşenleri ifade eder.

Denatured terimi, bir madde, genellikle bir protein veya biyolojik molekül, doğal yapısını kaybettiğinde kullanılır.

engeller

Böylece, reçine infiltrasyonu için olan boşluklar da korunur.

onu genişlemiş yumuşak bir durumda tutar.

Bu su, kolajen için bir plastikleştirici olarak işlev görür

Minerallerin alındığı bölgeler suyla doldurulur.

Kolajen lifleri açığa çıkar.

diş restorasyonlarını (örneğin, kaplama, inley, onley, veya post) dişe tutturmak için kullanılan, reçine bazlı bir çimento türüdür.

Bu çimentolar, yüksek yapışma gücüne sahip olup, dişin sert dokularına güçlü ve kalıcı bağlar oluşturur. Genellikle, restorasyonları dişe bağlamak için kullanılmadan önce, dişin yüzeyi hazırlık ve asidik bir etching (aşındırma) işlemine tabi tutulur. Reçine luting çimentosu, bu işlemle dişe daha iyi yapışır. Ayrıca, diş restorasyonlarının estetik açıdan doğal görünmesi için de sıklıkla kullanılır, çünkü bu çimentoların renk tonları, dişin doğal rengine uyacak şekilde seçilebilir.

Amalgam bağlayıcı ajanı olarak kullanılır.

(bağlayıcı ajanlar)

Dişe, mükemmel infiltrasyon ve Ca2+ iyonlarıyla şelasyon yaparak bağlanır.

Diş hekimliğinde, şelasyon, diş yapısındaki kalsiyum iyonlarıyla (Ca²⁺) etkileşime giren ve bu şekilde diş yüzeyine güçlü bir bağlanma sağlayan bileşiklerin kullanılması anlamına gelir.

bir ara madde gibi

Bu cümledeki "ikisi" ifadesi, HEMA (hidroksietilmetakrilat) ve Bis-GMA (Bisfenol A glisidil metakrilat) maddelerine atıfta bulunmaktadır. Bu iki bileşik, diş hekimliğinde kullanılan yapıştırıcı sistemlerde genellikle karıştırılır. HEMA suyu tutarak, Bis-GMA ise daha hidrofobik özellik göstererek, birleşimleri diş sert dokuları için uygun bir yapıştırıcı oluşturur.

bu nedenle yüksek konsantrasyonlarda zayıf polimerleşme gösterir

Sadece doğrusal polimerleşme ile polimerleşebilir

Düşük moleküler ağırlığı

Hidrofobik ajanların ıslanabilirliğini artırmaya yardımcı olur

Viskozite düzenleyiciler

hidrofilik monomerler diş sert dokularının ıslanabilirliğini artırır.

Hidrofilik ve hidrofobik yapıştırıcılar arasındaki en büyük fark, monomerlerinin ve çözücülerinin kimyasıdır.