• Box founder Aaron Levie coined the phrase "AI psychosis" to describe tech executives who suffer from delusions of AI grandeur due to being too distant from the actual day-to-day operations where value is generated.
• Because CEOs only interact with high-level prototypes, they mistakenly leap to the conclusion that AI agents can effortlessly handle full workloads without realizing the heavy human labor required to review code, patch bugs, catch hallucinations, and train models.
• This executive delusion has real-world consequences, driving severe workforce reductions; in the first five months of 2026, over 115,000 tech workers were laid off—nearly matching the total for all of 2025—with AI cited as a primary justification.
• High-profile actions, such as ClickUp CEO Zeb Evans laying off 22% of his workforce after deploying 3,000 AI agents, are framed as shifting humans into "manager and verifier" roles for AI outputs.
• Empirical data from UC Berkeley, NBER, and MIT refutes these massive productivity assumptions, demonstrating no robust link between current AI adoption and aggregate productivity gains, with MIT predicting baseline competence on text tasks will not materialize until 2029.
• A Harvard Business Review study warns that flooding an organization with unverified AI output merely shifts bottlenecks onto executives, risking widespread structural and operational chaos if human oversight fails to scale.

Hacker News Discussion

• Distance from Reality: Commenters strongly agreed with the premise that executives live in a bubble, noting that they deal primarily with administrative assistants, sycophants, and curated, "happy path" demos that look like magic, making them blind to edge cases and errors.
• The "Yes-Man" Nature of AI: Multiple users pointed out that AI agents behave like the ultimate corporate sycophants—they work 24/7, lack internal moral conflict, and never say no—making them highly attractive to authoritative executives who dislike pushback from human workers.
• Absence of Self-Preservation: A key distinction raised in the comments is that unlike human employees, AI lacks "self-preservation," a sense of reputation, or a fear of consequences, meaning an agent will confidently delete a production database or kill its own server processes without hesitation.
• Misuse of the Term: Some participants criticized the article's title as clickbait, arguing that "AI psychosis" should describe literal psychological delusions in individuals interacting with AI rather than standard corporate incompetence or unrealistic executive expectations.
• Projection of Executive Work: A popular theory suggested that CEOs assume AI can replace everyone's job because it can easily replicate their own daily tasks, such as generating slide decks, sending emails, and attending high-level meetings.

大多数人认为企业在AI方面面临的是创新挑战或技术理解问题，但作者认为这实际上是一个缺乏耐心的心理问题。Willis指出企业领导者急于展示行动，将AI变成了一种'剧场'，而非真正寻求创新解决方案。这一观点挑战了主流对AI实施障碍的认知。

• Niespełnione obietnice technologii: Nowe technologie (w tym AI) obiecywały zwiększenie komfortu i skrócenie czasu pracy, jednak w praktyce często dokładają nowych obowiązków, komplikują procesy i wymagają dodatkowej nauki.
• Dwoisty wpływ na życie: Z jednej strony technologie ułatwiają komunikację i zwiększanie dochodów na poziomie makro, z drugiej – generują wysokie koszty zdrowotne i społeczne.
• Paradoks cyfrowego dobrostanu: Prawdziwy dobrostan cyfrowy zależy od zdolności człowieka do samoregulacji emocjonalnej. Osoby mające trudności psychologiczne częściej uciekają w kompulsywne korzystanie z technologii, co pogłębia ich niezadowolenie z życia.
• Złudne działanie komunikacji cyfrowej: Intensywne interakcje tekstowe dają nastolatkom jedynie krótkotrwałą ulgę w stresie (działają jak ersatz), lecz w dłuższej perspektywie upośledzają odporność psychiczną i naturalne mechanizmy radzenia sobie z emocjami.
• Wymierne koszty fizyczne i psychiczne: Hiperłączność prowadzi do schorzeń fizycznych (np. „smartfonowa szyja”, zespół cieśni, zmęczenie oczu) oraz zaburzeń psychicznych, takich jak FOMO, deprywacja snu, lęk i obniżona samoocena.
• Sztuczny substytut bliskości: Czatboty imitujące empatię (np. AI Companions) nie zastępują relacji międzyludzkich i redukują samotność tylko na chwilę. Badania dowodzą, że nawet przypadkowa rozmowa z żywym człowiekiem silniej buduje poczucie przynależności niż monolog z algorytmem.
• Wpływ na demografię i Wielkie Przeobrażenie Dzieciństwa: Historyczne spadki wskaźników dzietności wykazują korelację z rewolucjami technologicznymi (telewizja, internet, smartfony, algorytmiczne social media). W latach 2010–2015 nastąpiło przejście od swobodnej zabawy rówieśniczej do dzieciństwa zapośredniczonego przez ekrany, co pogłębia cyfrową samotność najmłodszych.
• Potrzeba powrotu do realnego życia: Rozwiązaniem kryzysu relacji nie są kolejne cyfrowe narzędzia, laptopy w szkołach czy aplikacje terapeutyczne, lecz świadomy „krok wstecz” w stronę rzeczywistych, bezpośrednich interakcji.

令人惊讶的是：大型语言模型的响应竟然会受到人类情绪操控的影响，威胁、奉承或欺骗都能改变其输出质量。这揭示了AI系统与人类互动的复杂心理层面，暗示未来可能出现专门研究'如何与AI有效沟通'的新兴职业领域。

AI is turning humans to look inward for a new take on life as our identities and roles within society are being profoundly disrupted and transformed by Artificial Intelligence systems that can replicate or exhibit human-like behavior. It is also a great reminder of how complex social interactions are.

The question that I think we should be asking ourselves is, what is it that my culture is preventing me from seeing?

...

It seems that education is more about filling brains, than teaching people to think.

Education ought to be about drawing something out, not putting something in. One of the things that people should be taught at school, is to think critically about the things that they consider most indisputably correct.

-- Iain McGilchrist (The Master and His Emissary: The Divided Brain and the Making of the Western World)

http://iainmcgilchrist.com/

http://psychsciencenotes.blogspot.com/p/about-us.html<br> Psychologists Andrew Wilson and Sabrina Golonka