52 Matching Annotations
  1. Nov 2022
  2. Oct 2022
    1. Pierścień Gygesa zapewnia niewidzialność. Przypowieść Glaukona o tej postaci i magicznym przedmionie, przedstawiona w dialogu „Państwo” Platona staje się pretekstem do rozważenia pytania, czy warto być sprawiedliwym.

    1. Dzienniki Janiny Turek, która prowadziła je przez 57 lat, zawierają najdrobniejsze zapisy z życia codziennego. Notatki są podzielona na 36 kategorii, towarzyszą jej różne pamiątki, np. pocztówki.

    1. Ustalenie daty i godziny wydarzenia

      Poniższy fragment skupia się w znacznej mierze na punkcie planowania daty wydarzenia, niż ustalania harmonogramu promocji w związku z datą wydarzenia. Niewprost i mało precyzyjnie odnosi się do kwestii związanych z tym, jak data wydarzenia wpływa na to, jak wygląda działanie promocyjne. Tylko poniżej zaznaczone zdanie wydaje sie poruszać tę kwestię.

      Ponadto ustalenie godziny czy daty wydarzenia to jest zadanie organizatora wydarzenia, a nie osoby odpowiedzialnej za promocję. Choć oczywiście osoba promująca wydarzenie może wziąć udział w ustalaniu tej daty.

    1. Artykuł przedstawia wnioski z badań poświęconych zastosowaniu haseł przedmiotowych i słowników kontrolowanych w katalogach bibliotecznych. Badania wykazują, że zastosowanie ich jest zasadne i potrzebne.

  3. Sep 2022
    1. Artykuł poświęcony metodzie Zettelkasten Niklasa Luhmanna. Autor omawia ją na swój sposób, bardziej jednak zachwalając lub pisząc ogólnie, niż opisując szczegółowo. Podaje kilka informacji, opisuje swoje podejście i rozwiązania, powiela przy tym jednak parę błędnych przekonań.

      Zaletą tekstu jest jednak to, że autor powołuje się na źródła, podaje parę ciekawych, w tym także naukowych, tekstów. Ogólnie sądzę, że to dobre wprowadzenie dla kogoś, kto nie zna tej metody, choć problemem jest powtarzanie błędnych przekonań. Z kolei dla osoby średniozaawansowanej nie ma tu nic odkrywczego i nowego.

    2. The Zettelkasten principles

      Autor wymienia 12 podstawowych reguł Zettelkasten, jednakże powiela tym samym mity na temat tej metody.

      1. "Atomowość" notatek - notatki wcale nie muszą być atomowe.
      2. Autonomiczność notatek - notatki wcale nie muszą być autonomiczne.
      3. Obowiązkowe linkowanie - notatki mogą być ze sobą powiązane również kategorią, w której się znajdują lub kolejnością, w jakiej występują.
      4. Wyjaśnianie linkowania - nie ma potrzeby każdorazowego tłumaczenia, dlaczego łączy się notatki. Jeśli notatki są zrozumiałe same z siebie, w wielu przypadkach ich połączenie również jest zrozumiałe.
      5. Pisanie własnymi słowami - zapisywanie cytatów, czy kopiowanie jest jak najbardziej dozwolone, trzeba tylko robić to umiejętnie.
      6. Przypisy i źródła - jeśli notatka jest oparta na źródle, to oczywiste, w przeciwnym razie nie jest to niezbędne.
      7. Dodawanie własnych przemyśleń - na tym polega idea notowania, jest to więc banalne stwierdzenie.
      8. Nie przejmuj się strukturą - i tak i nie. Struktura nie jest nadrzędną zasadą, jednak warto mieć ją na uwadze, ponieważ pozwala organizować notatki i je potem odnajdywać.
      9. Notatki łączące - to oczywista praktyka, zatem to nic szczególnego.
      10. Notatki indeksowe - notatki ze spisem tematów, czy zarysem i tak dalej, to także dość oczywiste.
      11. Nie usuwaj notatek - to akurat dobra rada, która jednak wynika też z tego, że notatki posiadają swoje miejsce w katalogu i indeksie, zatem ich usuwanie powodowałoby powstawanie pustych miejsc.
      12. Dodawaj notatki bez obaw - cóż, odrobina motywacji na koniec nie zaszkodzi, ale czy to jakaś istotna zasada, nie wiem.
    3. A second problem is that a folder-based approach makes it hard to draw connections between ideas that have been filed away in different folders.

      Rozwiązaniem tego problemu są odpowiednie notatki, które te połączenia właśnie prezentują. Poza tym, jak niby bez podziału na foldery te połączenia wyglądają?

    4. So in which folder should you keep a note about the concept of complexity?

      To proste. W folderze "complexity".

      Autor zdaje się nie do końca rozumieć zasadę katalogowania notatek.

    1. Autorka przedstawia swoje podejście do notatek Zettelkasten, jednakże skupia się w głównej mierze na aspekcie estetycznym oraz materialnym (rodzaj fiszek, papier, pudełka, taśmy).

      Warte uwagi są jednak dwa elementy: - segregowanie grup notatek, a tym samym tworzenie identyfikatora literowego od nazwy kategorii; - stosowanie kolorów dla oznaczania określonych grup notatek.

    1. Autor przedstawia ideę commonplace book, przywołując zbiór cytatów na ten temat, przedstawiając to, jak rozumiano ten sposób gromadzenia informacji i tekstów (miejsce do przechowywania wiedzy), jak robili to różni ludzie (notatniki z wydzielonymi działami); przedstawia też powody czy motywacje, stojące za taką praktyką (potrzeba przywołania myśli, zebranych argumentów), na końcu zestawia commonplace book z internetem.

    1. Autorka przedstawia zagadnienie robienia notatek i ich organizacji. Podaje również techniczne informacje na temat notatników i sposobów zapisywania informacji.

      Autorka przedstawia następujące metody notowania: - metoda Cornella - plan punktowy, zarys (outline) - mapa myśli - commonplace book (autorka pokazuje przykład notatek Leonarda da Vinci) - dziennik (bullet journal) - Zettelkasten.

      Ponadto autorka jeszcze podaje wskazówki, dotyczące ulepszenia metod notowania: ręczne notowanie, wyodrębnianie najważniejszych zagadnień, zadawanie pytań, używanie własnych słów, tagowanie notatek.

    1. Artykuł jest właściwie skrótem, czy transkrypcją, materiału wideo na temat adresowania, numerowania notatek Zettelkasen.

      Autor przedstawia 5 konwencjI numerowania notatek: samego Niklasa Luhmanna, Boba Doto, Scotta Schepera, Dana Alloso oraz własną.

      Przedstawia różne sposoby tworzenia adresu notagraficznego.

    1. Dokumenty postrzegane jako znaczące dla tego samego tematu byłyby połączone ze sobą przez wspólne kodowanie, stanowiąc „ścieżkę” prowadzącą poprzez zbiór dokumentów.

      Przypomina to nieco metodę Zettelkasten.

    2. Artykuł przedstawia podłoże rozwoju metod rozpoznawania dokumentów oraz wyszukiwania informacji do 1939 roku, czyli do momentu, w którym Vannevar Bush napisał artykuł „As We May Think”, opublikowane potem w 1945 roku.

      Artykuł przekonuje do tego, że pomysł Busha nie był ani tak oryginalny, ani tak rewolucyjny, jak się go przedstawia. Autor przedstawia także stanowiska innych badaczy czy wynalazców, którzy mieli zarzuty względem projektu Memeksu.

      Autor skupia się przede wszystkim na osobie Emanuela Goldberga i jego wynalazku wyszukiwarki mikrofilmów. Przedstawia także powody, które spowodowały, że jego wynalazek był pomijany i zapomniany.

    3. struktur syndetycznych

      Struktura syndetyczna (syndetic structure; Buckland 1992: 285), czyli struktura spajająca, wiążąca, odsyłająca, np. „zob.” lub „zob. też”.

      Hjørland 2007: https://arkiv.inf.ku.dk//KoLifeboat/CONCEPTS/syndetic_structure.htm

      https://hyp.is/zEc8Gj3XEe2IiMO2YE8RTw/arkiv.inf.ku.dk//KoLifeboat/CONCEPTS/syndetic_structure.htm

    1. Artykuł przedstawia historię idei Memeksu, autorstwa Vannevara Busha. Autor przedstawia także informacje na temat różnych wydań jego tekstu na ten temat.

      W tekście znajdują się także informacje na temat maszyny Rapid Selector, autorstwa Ralpha R. Shawa, powstałej na tym, co pisał Emmanuel Goldberg, który z kolei inspirował się pracą Busha.

    1. Krótka historia nie tylko samej metody commonplace-book, co także informacje na temat książki Johna Locka (zob. Locke et al. 1706; Locke 1812) oraz dodatkowe informacje, zaczerpnięte z Roberta Darntona (Darnton 2000; zob. też: Darnton 2009). Na końcu są też informacje na temat porównania tej metody i prowadzenia notatek oraz strony przez samego autora, czyli Jeremy'ego Normana.

    2. (Darnton, “Extraordinary Commonplaces,” New York Review of Books 47 (20)[December 21, 2000] 82, 86)

      https://www.nybooks.com/articles/2000/12/21/extraordinary-commonplaces/

      Zob. też: Darnton 2009. (rozdział 10: The Mysteries of Reading)

    1. Artykuł na temat mediów społecznościowych wykorzystywanych przez instytucje kultury i organizacje pozarządowe; o ich roli, charakterze i sposobie podejścia do pracy z treściami tam publikowanych.

      Dwoma podstawowymi rolami mediów społecznościowych są: - przekazywanie treści, - budowanie społeczności.

      Dlatego istotnym elementem jest komunikacja z publicznością, do tego tak, często, jak często wymaga tego dane zagadnienie, a także bez zbędnego dystansu (zwracamy się "na ty"), czyli z naciskiem na społecznościowy charakter.

      Zatem rozmawiamy z ludźmi, jesteśmy blisko nich, tworzymy z nimi przyjazną przestrzeń do wspólnej dyskusji.

    1. a book that was published in 1932. In this book, in explicit detail, are instructions that teach academics and researchers how to build their own Zettelkasten (aka, their own notebox system)

      Johannes Erich Heyde, Technik des wissenschaftlichen Arbeitens https://www.reddit.com/r/antinet/comments/wryt4t/the_secret_book_luhmann_read_that_taught_him/

  4. Jul 2022
    1. Pracownik merytoryczny organizuje wydarzenia, gdy ma taki projekt, a ty robisz to codziennie

      Zdanie jest niejasne, zapewne z powodu skrótu myślowego jest mylące. Osoba odpowiedzialna nie promuje wydarzenia codziennie, tylko także wówczas – podobnie jak organizator – kiedy ono jest organizowne, czyli kiedy "ma taki projekt". Codziennie z kolei osoba odpowiedzialna za promocję, zajmuje się promocją działalności instytucji czy samą instytucją.

    2. Kilka taktyk w różnych kanałach promocji

      Ogólnie, bardzo skrótowo, na temat tego, gdzie i jak publikować materiały dotyczące wydarzenia.

    3. prawa autorskie lub licencję na wszystkie pola eksploatacji

      Nie potrzeba przenoszenia majątkowych praw autorskich (prawa autorskie jako takie są niezbywalne!), a licencja na wszystkie pola eksploatacji to za dużo, ponieważ należy zdobywać licencje tylko na te pola, które zostaną wykorzystane, w przeciwnym razie to nadużycie.

    4. odbiorcy powinni decydować, jakie kanały wykorzystasz w promocji

      Moim zdaniem nie o decyzję chodzi, tylko o odpowiednie rozpoznanie grupy odbiorczej. Raczej rozpoznanie, gdzie są odbiorcy treści wpływa na decyzję o tym, w jakim kanale te treści będziemy dystrybuować.

    5. Was pochłonie organizacja wydarzenia

      I to jest błąd! A przecież była nawet mowa o tym, aby odzielić pracę organizacyjną od pracy promocyjnej, a tym bardziej to problem, jeśli to dotyczy dwóch osób.

    6. Gdy brakuje pieniędzy, wszystko musi działać jak w zegarku.

      Gdy są pieniądze, również wszystko musi działać jak w zegarku.

    7. na drugi dzień. Lub wcale

      I tak i nie.

    8. prosicie organizatora o testy sali i sprzętu, by dostarczyć jak najlepsze doświadczenie widzom, ustalacie co będzie w zapowiedzi wydarzenia, kto przywita gości w drzwiach, a kto sprawdzi czy nie warto otworzyć okna

      Moim zdaniem, to są działania, za które powinien być odpowiedzialny organizator, a nie osoba zajmująca się promocją wydarzenia. Choć niektóre zadania mogą być jak najbardziej wykonane przez osoby odpowiedzialne za marketing.

    9. Na tym etapie warto też sprawdzić czy może ewentualni partnerzy nie będą chcieli mieć swojego brandingu na wydarzeniu

      Moim zdaniem to działanie powinno być podjęte na etapie ustalania ewentualnych partnerstw, a więc na długo przed rozpoczęciem promocji. W trakcie promocji ustalanie, czy ktoś wymaga ustawienia reklamy, to tylko rozproszenie. A przecież to da się ustalić wcześniej, to nie jest spontaniczna decyzja.

    10. dwa tygodnie

      Moim zdaniem to za mało, choć i tak dość sporo w przypadku niektórych wydarzeń.

    11. Przygotowanie materiałów

      Niestety, mało precyzyjny fragment dotyczący tego, jak wygląda harmonogram pracy związany z przygotowaniem materiałów.

    12. Przede wszystkim dlatego, by nie pogubić się w codziennej pracy. 

      To jest tak oczywiste, że aż boli, że trzeba o tym pisać i przypominać.

    13. Ty jesteś specjalistą od promocji wydarzeń, a ktoś inny jest specjalistą od treści wydarzenia. Nie możecie się wzajemnie mikrozarządzać.

      Za każdym razem wobec takich stwierdzeń pojawia się w mojej głowie pytanie: gdzie w tym wszystkim jest kierownik lub dyrektor, czy jakakolwiek inna osoba, która koordynuje działania całego zespołu i monitoruje wydarzenie na każdym jego etapie i w każdym jego aspekcie. Dlaczego to ma wyglądać tak, że specjaliści pracują w izolacji od siebie, a ponadto nie ma czegoś lub kogoś, kto ich spaja i zarządza ich pracą?

    14. Nie obwiniaj się, tylko ucz na błędach, bo promocja wydarzeń to proces, który można udoskonalać.

      Po pierwsze, myślę, że nie tyle można, co powinno się udoskonalać, czy też – pisząc słowami mniej nastawionymi na perfekcjonizm – optymalizować. Po drugie, cały fragment nie mówi o procesie promocji wydarzenia, tylko o zmienności warunków organizacji i promocji wydarzenia, a zawartą w podtytule obietnicę pokazania na czym polega wspomniany proces, autor kwituje właśnie tym zdaniem.

    15. nie zawsze bez budżetu lub z małym budżetem się uda

      Z dużym budżetem czy jakimkolwiek budżetem też niekoniecznie się uda. Według mnie nie jest to do końca fortunne stwierdzenie. Budżet sam w sobie nie rozwiązuje sprawy.

  5. Dec 2021
  6. Oct 2021
    1. Rob Lambert

      Rob Lambert jest specjalistą w dziedzinie zarządzania i komunikacji, zajmuje się zwinnością przedsiębiorstw.

    2. stratasan

      Stratasan to amerykańska firma specjalizująca się w strategicznym planowaniu dla sektora zdrowotnego, dostarczająca analizy danych i narzędzia dla systemu zdrowotnego i szpitali.

    3. Piramida DIKW

      D - Data I - Information K - Knowledge W - Wisdom

      If the top of the pyramid is where leaders need to live, then something must be done to break the cycle of spending too much time at the bottom of the pyramid making sense of their data.

      https://blog.stratasan.com/data-driven-decisions-dikw-pyramid

    4. Uczenie się nie odbywa się poprzez samo gromadzenie zasobów – odbywa się poprzez odkrywanie nowych pomysłów, łączenie wiedzy, wdrażanie tych nowych pomysłów (tam, gdzie to możliwe) oraz obserwowanie i podążanie naprzód z tym, czego się nauczyłeś/-aś.

      Learning doesn't happen by gathering resources together - it happens by discovering new ideas, blending knowledge together, implementing these new ideas (where possible) and observing and moving forward with what you have learned.

      https://www.linkedin.com/pulse/how-build-personal-knowledge-management-system-pkm-rob-lambert/