De drie genoemde wettelijke instrumenten maken het, in ieder geval in theorie, mogelijk dat autoriteiten in de VS onder de in deze wetgeving genoemde voorwaarden toegang kunnen krijgen tot de gegevens waarover een onderneming in de VS beschikt, óók wanneer de gegevens zich bevinden onder een dochtervennootschap en op servers buiten de VS. Als Solvinity wordt overgenomen door een onderneming in de VS brengt dit Solvinity onder de reikwijdte van deze wetgeving. Het gevolg daarvan kan, in ieder geval in theorie, zijn dat autoriteiten in de VS in voorkomend geval toegang krijgen tot de gegevens die door Solvinity in opdracht van de Staat worden verwerkt.

An aspect of the human use of information that has generally been overlooked in the automation of information services is the human tendency to locate information spatially. Computer-based systems do not necessarily assign any unique role to spatial tags, and so a feature of considerable importance for the organization of the user's memory seems to have been largely overlooked. The spatial dimension of human memory is discussed, and some suggestions are offered for exploiting it more effectively in the context of information retrieval services.

The economics are far from certain though, and competition will be fierce. Even if NASA is able to spur a private orbital economy, there may not be enough business to support multiple private space stations.

All these projects hope to have NASA as an anchor tenant. But they are also heavily reliant on the idea that there are a broad range of potential customers also willing to pay for orbital office space.

In addition, Blue Origin, founded by Jeff Bezos, is working with Sierra Space and Boeing to build Orbital Reef,

Meanwhile, Voyager Space and Airbus are designing a space station called Starlab, which recently moved into “full-scale development” ahead of an expected 2028 launch. The station can host four astronauts, features an external robotic arm, and is designed to launch in one go aboard SpaceX’s forthcoming Starship rocket.

Axiom Space, one of the companies vying for this funding, plans to piggyback on the ISS to build its space station. The company will first launch a power and heating module and connect it to the ISS. The module will be able to operate independently starting in 2028. They’ll then gradually add habitat and research modules alongside airlocks to create a full-fledged private space station.

The agency has paid out about $415 million in the program's first phase to help companies flesh out their designs. But next year, NASA plans to select one or more companies for Phase 2 contracts worth between $1 billion and $1.5 billion and set to run from 2026 to 2031.

Development of Vast’s second station relies on funding from NASA’s Commercial Low Earth Orbit Destinations program,

Haven-2, a larger modular station that Vast hopes could succeed the ISS.

May 2026, when California-based startup Vast plans to launch its Haven-1 space station

ISS is nearing the end of its planned lifespan and NASA’s been clear that it doesn’t intend to replace the space station.

The ISS was humanity's only permanent outpost in space for nearly a quarter of a century, until China’s Tiangong station was permanently crewed in 2022.

Main entry point[edit] Main article: Entry point As in C, C++, C#, Java, and Go, the entry point to a Kotlin program is a function named "main", which may be passed an array containing any command-line arguments. This is optional since Kotlin 1.3.[26] Perl, PHP, and Unix shell–style string interpolation is supported. Type inference is also supported.

The name is derived from Kotlin Island, a Russian island in the Gulf of Finland, near Saint Petersburg. Andrey Breslav, Kotlin's former lead designer, mentioned that the team decided to name it after an island, in imitation of the Java programming language which shares a name with the Indonesian island of Java

On 7 May 2019, Google announced that the Kotlin programming language had become its preferred language for Android app developers.[7] Since the release of Android Studio 3.0 in October 2017, Kotlin has been included as an alternative to the standard Java compiler.

Prerequisites Basic Kotlin knowledge

Once you have multiple enhancement prompts, you can switch between them on the fly without opening the main app window. This is done using keyboard shortcuts when the Mini Recorder is active. For a detailed guide, see Quickly Switching Enhancement Prompts. By configuring an AI provider, you unlock the full potential of VoiceInk's enhancement features, allowing you to transform your speech into perfectly formatted and context-aware text.

In the Enhancement settings, you can also enable Clipboard Context and Context Awareness. These features provide the AI with additional information from your clipboard or screen to produce more accurate and relevant results.

Select a Model: Once connected, you can choose from any of the models you have pulled in Ollama.

Supported Providers Ollama (Free & Local): Run powerful open-source models locally on your machine. This is a great option for privacy and offline use.

Enhancement ModelsTransform your transcriptions with AI-powered enhancement and correction

Here are the best transcription models you can use with VoiceInkAI transcription modelDescriptionParakeet modelthe real-time offline model with the best accuracyWhisper large v3 turbofast and accurate Whisper model from OpenAI

Made with ❤️ by Pax

Open Source & Privacy-FirstThe source code of VoiceInk is available on GitHub

VoiceInk works only on Apple Silicon Macs and requires macOS 14.0 or later. The local models require Apple Silicon's Neural Engine for fast, local AI processing. While we offer cloud models as an alternative, the local version is designed specifically for Apple Silicon. We recommend having at least 8GB of RAM for optimal performance.

The Cloud Enhancement feature is entirely optional - if enabled, only the transcribed text (not your voice) is processed by third-party providers for improved accuracy.

SoloWorks on 1 macOS device

Personal DictionaryTrain AI with your custom words, phrases, and replacements for faster, more personalized responses

VoiceInk is a macOS dictation app that uses local AI models to convert speech to text with complete privacy since all processing happens offline on your device.

Offline Mode: Works without internet connection

MacWhisper is a Mac-exclusive transcription app that runs OpenAI's Whisper AI model directly on your computer for speech-to-text conversion.

The local processing makes SuperWhisper stand out for privacy-conscious users who want dictation without cloud dependency

Apple Dictation is the built-in speech-to-text feature that comes with all Mac and iOS devices.

Flow uses a combination of open-source models (i.e. LLAMA 3.1) and proprietary LLM providers (such as OpenAI) to provide its services. Wispr has agreements with all third party generative AI providers to ensure no data is stored or used for model training (zero data retention).

Privacy built-inWith Privacy Mode enabled, zero dictation data is stored on our servers. To enable it, go to Settings → Data & Privacy → Privacy Mode.

Backed by the bestWe are fortunate to work with some of the best investors in the industry. Our backers include the top venture firms and some of the world’s most exceptional founders and product builders.

We are entering a time when the ability to create software is no longer a specialized skill. It is becoming a basic form of digital literacy, like writing a document or making a spreadsheet. Not everyone will do it. But everyone could, if they wanted to.

Apple faces choices. They could try to restrict sideloading further, but that means fighting against a tide of users who simply want to run software they or their friends created.

The implications are significant. Apple's control over iOS software distribution has always rested on two pillars. First, the App Store as the only legitimate channel. Second, the high barrier to creating software in the first place.The second pillar just collapsed. And without it, the first pillar looks different. The App Store is not going away. It will remain the home of professional, polished applications. But it will no longer be the only place where iPhone software lives.

You need three things. A Mac with Xcode, which is free to download. A $99 per year Apple Developer account. And an AI tool that can write code based on your descriptions.

This way I made a lot of existing apps that I happily paid for absolutely obsolete. The stuff that I created was simply doing more of what I wished for, building on the ideas of all the apps I have seen before. A next iteration, but just for me.

So far I have built six different apps this way in the past few weeks. A personal transit tracker. A task manager tailored to my exact workflow. Small tools that solve specific problems in my life.

a voice app called Wispr Flow to talk to my computer in Dutch

Much of it feels like a monopoly hiding behind rhetoric about security and user experience.

The base case isn't resolution. It's controlled escalation with higher compliance spend, modest margin drag, and forced substitution as the biggest platforms build moats from regulatory complexity itself.

The wild card remains a behind-the-scenes "Digital Bretton Woods"—standardized frameworks for transparency, due process, and appeals that let both sides claim victory while lowering uncertainty.

Second-order effects create opportunities: vendors selling compliance plumbing (audit trails, policy ops, transparency systems) gain; European "sovereignty stack" providers (cloud, identity, data governance) benefit if retaliation shifts to procurement preferences over fines.

The splinternet thesis gets its Western chapter. Not US-China separation, but US-EU divergence inside allied markets—subtler, but more margin-destructive. Big Tech that can operationally bifurcate wins near-term. X-style political defiance loses because EU enforcers smartly choose process violations over content disputes.

That raises fixed costs and favors scale—paradoxically advantaging the largest platforms that can afford regional bifurcation while crushing subscale competitors.

Expect geo-fenced product design: "EU mode" platforms with different algorithmic defaults, transparency flows, and researcher access versus "US mode."

U.S. willingness to treat compliance as hostile action changes the calculation.

That increases risk premium on firms whose EU revenues depend on algorithmic distribution: social platforms, digital advertising, app stores, marketplace ranking.

The irony both sides miss: this conflict could entrench the very platforms Trump claims to defend and Europe claims to regulate. Compliance burden becomes incumbent moat.

The DSA doesn't mandate content removal based on viewpoint; it requires transparency in algorithmic curation, researcher access to platform data, and accountability for enforcement decisions. What the Trump administration calls "censorship," Europe frames as democratic governance of the digital public square—the same principle that makes "what is illegal offline illegal online."

a sharper conflict emerges: this is about who owns the distribution layer of democracy—who sets the rules for how speech gets amplified, throttled, demonetized, and made discoverable on platforms where most political discourse now occurs.

The EU had just levied a €120 million fine on X for DSA violations—the first major enforcement action under rules requiring platforms to moderate illegal content

Secretary of State Marco Rubio framed it as combating a "global censorship-industrial complex" targeting American platforms and speech.

visa restrictions on Thierry Breton, architect of the EU's Digital Services Act, alongside four anti-disinformation advocates: Imran Ahmed of the Center for Countering Digital Hate, Clare Melford of the Global Disinformation Index, and Anna-Lena von Hodenberg and Josephine Ballon of HateAid

The cost goes beyond simple inefficiency and becomes a mountain of invisible labor, usually absorbed by the most junior person in the room or whoever has the misfortune of being labeled as “good with computers.” It becomes a drag on every collaboration, the friction in every workflow, the meetings that take an extra ten minutes while someone (who is often paid twice the average salary of the other people in the meeting) figures out why they can’t access the shared folder the rest of us have been using for months. It’s the quiet erosion of patience and goodwill among people who are constantly expected to know and fix things that shouldn’t need fixing in the first place.

Imagine a carpenter who couldn’t figure out how to adjust their table saw, or a surgeon who shrugged and said something like, “I’m just not a scalpel person.” We would never accept that. But in the field of knowledge work, “I’m just not a tech person” has become a permanent identity instead of a temporary gap to be filled.

I’m talking about the basics: keyboard shortcuts that save hours per week. Understanding the difference between “reply” and “reply all.” Knowing how to search your own inbox or switch between work and personal accounts. Reading the words on your screen or an error message before throwing your hands up and declaring “something’s broken.” Learning how to unmute yourself or share your screen after years of being forced to do all our meetings on Zoom.

The number of professionals in journalism, media, communications, and academia who still don’t understand how to use the very tools they depend on for their livelihood is, frankly, staggering

I assumed we would all finally reach a baseline level of digital fluency. I could not have been more wrong.

I think we’d see a much more substantive transformation in journalism if we started by simply learning how to use our computers.

Maar ik leerde een waardevolle les: je kunt compliant zijn én tegelijk een puinhoop hebben. Borging betekent meer dan regels volgen. En die borging wordt per dag beter!

Art is a habit of the intellect, developed with practice overtime, that empowers the artist to make the work rightand protects him ... from deviating from what is good forthe work. It unites what he is with what his material is.It leads him to seek his own depths. Its purpose is not hisself-enhancement, his having fun or feeling good abouthimself. These are byproducts. It aims solely towards bring-ing a new thing into existence in the truest manner possible.It is about truth and, as such, has to do with ultimates and,as such 1 posits self-sacrifice and consecration

Onder de Motorkap van ThetaOS

Het amalgaam bestaat uit vijf elementen. Entiteiten in plaats van alleen ideeën: mensen, locaties, organisaties, gebeurtenissen, transacties, de hele werkelijkheid. Een ontologie die ik in twintig jaar ontwikkelde en in januari 2025 een vorm en taal gaf. Automatische capture van banktransacties, check-ins en gezondheidsdata. Informatieliquiditeit: niet alleen snel vinden, maar de hele keten van bevragen tot structureren tot delen, in een paar seconden van een vraag naar het antwoord op mijn klembord om snel te kunnen delen. En informatie zien als kapitaal op een bank waar je rente krijgt door te delen.

De meeste mensen hebben dezelfde persoon gedupliceerd in hun bankapp als transactienaam, in email verspreid over threads, in hun agenda als deelnemer, in notities genoemd in notulen, in contacten met telefoonnummer, in WhatsApp als chatgeschiedenis, op LinkedIn als connectie, in Word-documenten genoemd in tekst. Acht kopieën van Jan Jansen die niet met elkaar praten. Je kunt niet in twee seconden zien: alles waarin je met Jan Jansen te maken had en in welke context.Wat ik deed: Jan Jansen terugbrengen tot één unieke entiteit. Die ene entiteit verbindt automatisch met alle transacties, emails, vergaderingen, notities, projecten en verjaardagen waar hij in voorkomt. De tabellen zijn geen complexiteit maar atomaire bouwblokjes, LEGO-blokjes die je kunt combineren tot moleculen van betekenis.

Een etentje is datum plus restaurant plus drie personen. Een concert is datum plus venue plus artiest plus vrienden. Een optreden is datum plus locatie plus organisatie plus publiek. De entiteiten zijn de blokjes, de gebeurtenissen zijn de bouwsels.

Na een tijdje bouwen begon ik patronen te zien. Ik had niet alleen losse notities. Ik had heel veel herbruikbare entiteiten: mensen, organisaties, locaties, boeken, films, podcasts, concepten. En ik had gebeurtenissen: optredens, etentjes, concerten, reizen, vergaderingen.

Maar niet alles is positive-sum. Tijd is schaars en wat ik aan het ene besteed, kan ik niet aan het andere besteden. Aandacht werkt hetzelfde. Grond ook. Sommige dingen blijven zero-sum, en dat erkennen voorkomt naïviteit.Informatie is de grote uitzondering. Als ik jou informatie geef, heb ik niet minder. Vaak krijg ik betere informatie terug, omdat jij aanvult, corrigeert of bevestigt. Informatie groeit door te delen. Dat is niet zomaar positive-sum, het is exponentieel: hoe meer je deelt, hoe meer je terugkrijgt.Dat maakt informatie de munteenheid van de netwerksamenleving. En het verandert de spelregels. Wie informatie oppot zoals geld, verliest. Wie informatie laat stromen, wint.

Een LLS is de sleutel tot informatieliquiditeit

Het verschil zit in de ontologie. In een Zettelkasten is het handmatig verbinden zelf het denkwerk. In ThetaOS zit het denkwerk in de ontologie: jaren nadenken over hoe je entiteiten beschrijft. Nu hoef ik alleen dingen te benoemen en de verbindingen ontstaan vanzelf, omdat het systeem weet wat een persoon is, wat een locatie is, hoe ze zich tot elkaar verhouden.Buffon zou zeggen dat relaties betekenis definiëren. Briet zou daaraan toevoegen dat zonder context geen bewijs bestaat. Een LLS maakt beide inzichten mogelijk dankzij technologie.

Een LLS doet iets anders. Een Foursquare check-in die op zichzelf nutteloos is, wordt betekenisvol naast een transactie, een persoon, een datum. Een banktransactie die saaie boekhouding lijkt, wordt bewijs dat je ergens was, iets deed, met iemand. De data verrijkt elkaar.

Niet mensen die met locaties verbinden die met transacties verbinden die met projecten verbinden.

Je moet actief werken: fleeting notes verwerken tot permanent notes, verbindingen handmatig leggen, dagelijks je systeem onderhouden.

PKM focust op ideeën, niet op leven. Op gedachten, niet op gebeurtenissen. J

Luhmann bouwde een systeem dat verbindingen genereert. David beschreef een systeem dat informatie opslaat en terugvindt. Beiden essentieel, maar puzzelstukken, niet de oplossing waar ik naar zocht.

Maar zonder een persoonlijke ontologie ben je overgeleverd aan de techreuzen.

Maar Bell stopte in 2007 toen de iPhone kwam. Er was meer data dan ooit, en nog steeds geen manier om er betekenis aan te geven. In zijn eigen woorden: er was geen software die het kon verwerken tot een samenhangend en bruikbaar systeem.

Gordon Bell aan zijn meest ambitieuze experiment ooit: MyLifeBits.

de werkelijkheid past niet in hokjes. Betekenis ontstaat uit verbindingen, niet uit categorieën

Briet werkte institutioneel. Haar vraag was hoe bibliotheken en documentatiecentra toegang tot bewijs moesten organiseren. Niet hoe een individu zijn eigen leven en kennis kon ordenen.

Een antilope die over de savanne rent is geen document. Maar dezelfde antilope, gevangen en geplaatst in een dierentuin, wordt een document. Waarom? Omdat het nu bewijs is. Object van studie. Informatie.

Suzanne Briet, bijgenaamd "Madame Documentation", haar manifest "Qu'est-ce que la documentation?" Ze stelt een vraag die niemand eerder zo scherp had gesteld: wat is eigenlijk een document?

Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon. Hij kijkt naar dezelfde natuur en ziet iets anders. Buffon schrijft: "De ware en enige wetenschap is de kennis van feiten." Hij gelooft niet in de strakke hokjes van Linnaeus. De natuur, zegt Buffon, is continu. Soorten vloeien in elkaar over. Wat telt zijn niet de categorieën, maar de relaties.

Linnaeus. Hij bouwt een classificatiesysteem voor de natuur. Elke plant, elk dier krijgt een plaats in een hiërarchie. Rijk, stam, klasse, orde, familie, geslacht, soort

Une étoile est-elle un document ? Un galet roulé par un torrent est-il undocument ? Un animal vivant est-il un document ? Non. Mais sont des docu‐ments les photographies et les catalogues d’étoiles, les pierres d’un musée deminéralogie, les animaux catalogués et exposés dans un Zoo

tout indice concret ou symbolique, conservé ou enregis‐tré, aux ns de représenter, de reconstituer ou de prouver un phénomène ouphysique ou intellectue

Si l’on se réfère aux dénitions « ocielles » de l’Union Française des Or‐ganismes de Documentation2, on constate que le document est présenté ain‐si : « toute base de connaissance xée matériellement et susceptible d’être uti‐lisée pour consultation, étude ou preuve »

Sommaire1 Une technique du travail intellectuel2 Une profession distincte3 Une nécessité de notre temps

At the time shepublished these essays, she was chief ofthe reference service at the BibliothequeNationale in Paris. She had already beenheavily involved in the development ofthe documentation profession, includingbeing one of the founders and leadersof the Union Francaise des Organismesde Documentation. However, only threeyears after publishing Qu’est-ce que la docu-mentation?, Briet took early retirement

Maar het is fijn dat het nu een naam heeft. Een LLS. Een Life Lens System.

PKM gaat over ideeën en kennis. Ik beweeg ook mensen. Ik organiseer projecten, bouw gemeenschappen, verbind organisaties. Daarvoor heb ik iets nodig dat mijn hele werkelijkheid verbindt: mensen, locaties, gebeurtenissen, transacties, kansen, ideeën en projecten.

De technologie van ThetaOS en de code zijn op zich niet heel complex. Maar wat telt is het inzicht dat ik ermee kan vergaren en ontsluiten. Je hebt al informatie over je leven. Die informatie zit verspreid over tientallen apps die niet met elkaar praten: vele kopieën van dezelfde naam, in WhatsApp, mail, agenda's of banktransacties. Net als adressen, locaties, namen van organisaties of projecten en ga zo maar door.

Life Lens System. Het is mijn implementatie: 149 tabellen, vijftigduizend records, vijf iPhone-apps, twintig jaar nadenken over ontologie. Gebouwd op mijn manier, voor mijn manier van werken.

Om te begrijpen wat mijn Life Lens System doet, is het handig om te weten dat ik informatie als een andere vorm van kapitaal zie.

Een lens vergroot details die je anders mist en onthult patronen die verborgen waren. Niet door iets toe te voegen, maar door op de juiste manier te kijken naar wat er al is.

Een lens focust op wat er al is. Je richt hem op een vraag: met wie heb ik het afgelopen jaar samengewerkt? Waar was ik in maart? Welke projecten lopen er met deze organisatie?

Een lens creëert niets nieuws. De informatie is er al: je transacties, je contacten, je locaties, je afspraken, je notities. Die data bestaat, verspreid over tientallen apps. Maar het is een bende van niet te verbinden informatie.

Een Life Lens System is een manier om vanuit vele perspectieven naar je eigen leven te kijken, gebruikmakend van de informatie waarover je al beschik

ThetaOS is een Life Lens System

PKM gaat over ideeën en kennis. Life tracking gaat over meten. Een dashboard is iets waar je naar kijkt. Een CRM is voor klanten, ThetaOS is iets heel anders, met allemaal elementen ervan. Maar wat?

KYC laws have been around in finance for decades, it isn't a stretch to apply them to VPNs accepting credit-cards.

Expansion of government digital ID's and various "think of the children" laws will eventually make their way all the way to personal blogs.

Right now, the "indieweb" is a reactionary blip to the corporatization of the internet. What we call the "IndieWeb" is what the web used to be, and what (byits namesake at least), it should be. How can you call Instagram part of a "web" or a "network" when they don't even let you post links off its app? That's not a web!!!

I think the most realistic prediction is slow growth, and maturation and then merge back into the "normal" web.

Cory Doctorow's recommendations on laws encouraging "Adversarial Interoperability" are passed. Not long after, the walls around Facebook, Twitter and Tiktok's gardens begin to erode. The platforms do not die a sudden and violent death, bringing down all the creators with them. Instead the metaphor of the web comes back in force, with links between all aspects of the web blossoming.

This will be helped by increased "re-shoring" efforts of many Western Governments to bring "technological sovereignty" to web infrastructure, reducing our reliance on such a small group of American companies. This results in a whole bunch of small, local web hosting services popping up in each country, offering forum hosting with the servers within the country with technical and legal structures especially tailored for their respective markets.

In response, small independent forums experiance a resurgance in popularity as they become the new norm for organising local communities, including local sports teams, suburban community groups and music sharing

LinkTree" and their competitors come up with "EventPages" and create a spec for standardised event sharing across different platforms. This enables platform agnostic event sharing for peoples music gigs, personal parties, and more, with the organisers no having to remember to keep every page up to date, since there is only one page. Furthermore, the events can spread organically even to platforms the organiser isn't on, since it is standardised. This means that an a band can plan their gig on EventPages and posted to Facebook, but a fam can share it too mastodon with a few button presses.

I am making three predictions. What I would like to see in the next 5 years, what I expect to happen, and what I think the biggest risks are.

Selectiviteitsscan: veilige toetsing van algoritmes

Casus UWV-algoritmeAls toepassing van de Selectiviteitsscan heeft het UWV een selectie-algoritme door het CPB laten toetsen: de Sollicitatiescan WW. Dit algoritme helpt bij het selecteren van dossiers die medewerkers bekijken om te beoordelen of iemand extra ondersteuning nodig heeft bij het solliciteren. De analyse laat zien dat bij zowel het algoritme als de medewerkers de groepssamenstelling in de selectie verschilt van een neutrale referentiegroep. In de referentiegroep heeft 37% een migratieachtergrond; het algoritme komt uit op 38% en medewerkers op 43%. Bij elk selectieproces zijn enige verschillen te verwachten, en in dit geval zijn die bij het algoritme kleiner dan bij medewerkers. De Selectiviteitsscan laat zien dát er verschillen zijn; het is aan de eigenaar van het algoritme om verschillen te duiden en rechtvaardigen.

Het is daarom belangrijk om te controleren of deze algoritmes bepaalde groepen niet benadelen. Dat is nu vaak lastig, omdat organisaties gevoelige gegevens, zoals leeftijd of migratieachtergrond, niet kunnen gebruiken. De Selectiviteitsscan biedt hiervoor een oplossing. Organisaties uploaden hun selectie naar de beveiligde microdataomgeving van het CBS, waar een onafhankelijke partij de analyse doet. De organisatie krijgt alleen de uitkomsten te zien; de gevoelige persoonsgegevens blijven volledig afgeschermd.

In oktober is het geïntensiveerd toezicht door de AP op de gemeente beëindigd. Een nieuw team ging voortvarend door met de taak om gegevensbescherming te optimaliseren. Signalen over de omvang van extern dataverkeer waren aanleiding voor nader onderzoek.

Een algemene interne bewustwordingscampagne op het gebied van gegevensbescherming en privacy. Deze wordt voortgezet, met de focus op het verbeteren van AI-geletterdheid (hoe kun je veilig en verantwoord omgaan met AI).Op 18 november 2025 is de AI-gedragscode vastgesteld en er is een plan van aanpak voor de verdere verbetering van de privacy opgesteld.

OpenAI is verzocht om de bestanden die vanuit Eindhoven zijn geüpload te verwijderen.

De monitoring van het dataverkeer naar externe websites is aangescherpt.

Openbare AI-websites, zoals ChatGPT, zijn meteen geblokkeerd. Medewerkers kunnen sinds 23 oktober alleen Copilot binnen de beveiligde gemeente-omgeving gebruiken.

The new litmus test isn’t “Does it scale?” It’s: “Does it spread? Does it take root? Can it compost and regrow?”

So the real work is mediation. Not purity, not retreat, but balancing these tensions in practice: holding space where native paths can grow without being co-opted or crushed, while at the same time still reaching out to shift the wider terrain.

The problem arises when less-native, often externally imposed systems (driven by capitalist or institutional agendas) treat these messy, friction-full spaces as broken or backwards.

It’s important to recognise that friction – the mess, the slowness, the need for constant negotiation – is not a flaw in native paths, it’s a virtue. It’s how trust, mutuality, and accountability are sustained over time.

This is the norm across many #4opens spaces: a near-total lack of interest in building or maintaining shared paths. It’s a textbook case of right-wing Tragedy of the Commons. Developers show up when it suits them, use the space for their narrow needs, then drift off without contributing to the upkeep. They treat community like free infrastructure – something passive they can extract from – rather than a living, tended path we need.

It needs to be said, a community is only viable if enough people care enough to keep it relevant.

soweit ich weiß – das älteste deutschsprachige Blog, das seit dem Start durchweg aktiv war und immer noch ist. Der erste Artikel erschien am 3.3.1999

I think of this now as the difference between living in a house you built that requires some effort to visit and going into a town square

if they wanted to respond to you, they had to do it on their own blog, and link back. The effect of this was that there were few equivalents of the worst aspects of social media that broke through.

The growth of social media in particular has wiped out a particular kind of blogging that I sometimes miss: a text-based dialogue between bloggers that required more thought and care than dashing off 180 or 240 characters and calling it a day. In order to participate in the dialogue, you had to invest some effort

https://github.com/tnajdek/zotero-api-client (JavaScript) https://github.com/urschrei/pyzotero (Python) https://github.com/fcheslack/libZotero (PHP and Python)

Node.js is primarily used to build network programs such as web servers.[29] The most significant difference between Node.js and PHP is that most functions in PHP block until completion (commands execute only after previous commands finish), while Node.js functions are non-blocking (commands execute concurrently and use callbacks to signal completion or failure).[29]

FreshRSS supports the databases SQLite (built-in),

Limitations and Considerations While SQLite is powerful and versatile, it’s important to understand its limitations:ezstandalone.cmd.push(function () { ezstandalone.showAds(119); }); Concurrency: SQLite uses file-based locking, which can limit concurrent write operations. It’s not suitable for high-concurrency scenarios. Network access: SQLite is designed for local storage and doesn’t provide network access out of the box. User management: SQLite doesn’t have built-in user management or access control features.ezstandalone.cmd.push(function () { ezstandalone.showAds(120); }); Scalability: While SQLite can handle databases up to 140 terabytes, it may not be the best choice for very large datasets or high-traffic applications. Alter table limitations: SQLite has limited support for ALTER TABLE operations compared to other database systems.

Best Practices for Using SQLite on Mac

DB Browser for SQLite: A free, open-source tool that provides a user-friendly interface for creating, designing, and editing SQLite database files. TablePlus: A native macOS application that supports multiple database systems, including SQLite.ezstandalone.cmd.push(function () { ezstandalone.showAds(116); }); SQLite Studio: Another free, open-source option with a rich feature set for managing SQLite databases.

Optimizing SQLite Performance

JSON support:

FeatureSQLiteMySQLPostgreSQLServerServerlessClient-serverClient-serverSetupNo setup requiredRequires installationRequires installationConcurrencyLimitedHighHighData TypesDynamicStaticStaticMax Database Size140 TBNo limitNo limitBest ForLocal storage, PrototypesWeb apps, Large datasetsComplex queries, Big dataPerformanceFast for small datasetsFast for large datasetsFast for large datasetsPortabilityHighly portableLess portableLess portable

SQLite integrates seamlessly with Python. Here’s a simple script to interact with our database: import sqlite3 import pandas as pd # Connect to the database conn = sqlite3.connect('analytics.db') # Create a cursor cur = conn.cursor() # Execute a query cur.execute(""" SELECT pv.page_url, pv.view_count, COUNT(uv.id) as unique_visitors FROM page_views pv LEFT JOIN user_visits uv ON pv.id = uv.page_id GROUP BY pv.id ORDER BY pv.view_count DESC """) # Fetch all rows rows = cur.fetchall() # Create a pandas DataFrame df = pd.DataFrame(rows, columns=['Page URL', 'View Count', 'Unique Visitors']) print(df) # Close the connection conn.close()

Let’s create a sample database file: sqlite3 analytics.db

It supports terabyte-sized databases and gigabyte-sized strings and blobs.

SQLite stores all of the data in a single file on the filesystem, which makes it easy to copy or backup the database.

A new type of science communicator has recently arisen - one that preys on and misleads scientifically curious audiences. We will identify and expose these influencers and their manipulative and corrosive rhetoric. These communicators are a product of the toxic waste of contemporary politics and broken online incentives leaking into science and are aligned - intentionally or unintentionally - with political projects that seek to undermine science. They are the science populists.